கதைத்தலும் அது பற்றியதும்

கடந்தவைகளும் இனியுமாய் : இலங்கையில் சிறு பான்மையினங்கள்

2009-09-29T11:40:00.000-07:00

பர்ஸான்.ஏஆர்

இலங்கையில் சிறுபன்மையினங்களின் வாழ்தல் பற்றிய உரையாடல்கள் இன்று பல்வேறு முறைமைகளின் பின்னணியில் நிகழ்த்தப்பட்டுக் கொண்டிருக்கின்றன. இப்பிரதியும் அது பற்றிய சில விடங்களை கதையாடல் தளத்திற்கு கொண்டுவர முனைகிறது. இங்கு, பலதரப்பாலும் இன்னும் சீரழிக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் நமது மக்களின் வாழ்வின் அர்த்தமே முதன்மைக் காரணியாய் கொள்ளப்படுவதினை அவதானிக்க வேண்டும். ஏனெனில் விடுதலைப் போராட்டத்தின் இடைக்காலத்திலிருந்து மக்கள் வாழ்வின் அர்த்தத்தின் தேவையினையும் பார்க்க தேர்தல் வெற்றிக்கான உபாயமும் இயக்கங்களின் கட்டமைப்புமே நமது அரசியலில் முக்கியம் பெற்றிருந்ததினை காண்டிருக்கிறோம்.

இலங்கையில் சிறுபான்மையினங்களின் எதிர்காலம் பற்றிய நமது அவதானிப்பின் போதும் அவை பற்றிய செயற்பாட்டொழுங்குகளின் போதும் இதுவரை இடம்பெற்ற இனமுறுகல்களும் அவற்றின் உச்சமாய் மேற்கொள்ளப்பட்ட பரஸ்பரப் படுகொலைகள், விரட்டியடிப்புக்கள், குண்டுவெடிப்புக்கள், இடப்பெயர்வுகள் மற்றும் அனைத்து வகை அத்துமீறல்கள் என்பனவற்றின் காரணங்களது யதார்த்தப் பின்புலங்கள் மிக முக்கியமானதாய் கொள்ளப்படுதல் வேண்டும். அப்போதுதான் அனைவருக்குமான சக வாழ்வின் சாத்தியம் நோக்கி பயணப்பட முடியும்.

இன்று இலங்கைப் பிரச்சினையும் தீர்வும் பற்றி கதைப்பவர்கள் யுத்தத்தின் விளைவுகளை பிரதானப்படுத்தி மக்களிற்கு தீர்வைப் பெற்றுக் கொடுக்கும் வழிமுறைகளையே முதன்மையாய் கொள்ளும் ஒரு தளம் இங்கு காணப்படுகிறது. உண்மையிலே இந்த வகை முயற்சிகள் மீளவும் இனங்களிற்கு இடையிலான முறுகல் நிலையினை தொடரானதாய் வளர்த்துவிடும் அபாயத்தினை உணர்ந்து கொள்ளவில்லை. யுத்தமும் அதனால் ஏற்பட்ட பாரிய இழப்புக்களும் இனங்களிற்கு இடையிலான வரலாற்று பகைமையினை வேறுகோணத்தில் உலகிற்கு காட்சிப்படுத்தி விட்டன. உண்மையில் இலங்கையில் ஏற்பட்ட இன விடுதலைப் போராட்டத்திற்கும், அது உருவாக்கிக் கொண்ட வன்முறை வடிவிற்கும் அதனால் ஏற்பட்ட யுத்தத்திற்கும், அளவிட முடியாத இழப்பிற்கும் பின்னால் இருந்த இனங்களிற்கு இடையிலான முறுல்களைக் களைவதன் ஊடாகவேதான் எதிர்கால இலங்கையினை வன்முறைகள் அற்றதாய்க் அமைத்துக் கொள்ளலாம்; என்பதில் முரண்கள் இல்லை.

அதே நேரம் உலகில், காலவோட்டத்தில் ஏற்பட்டுக் கொண்டிருக்கின்ற கருத்தியல் மாற்றங்களின் தாக்கங்களும் நிச்சயமாக நமது வாழ்வொழுங்கில் ஏற்படுத்தும் திருப்பங்கள் முக்கியமாகதாகும். இந்தக் கருத்தினை விளங்கிக் கொள்ள நமது கண்முன்னே நடந்த வரலாறு சாட்சியாய் அமையும் என நம்புகிறேன். இலங்கையில் உருவான விடுதலைப் போராட்டங்களிற்கு கண்கண்ட சாட்சியாளர்களாகவும் பங்கேற்பாளர்களாகவும் நாமும் இருந்திருக்கிறோம். நமது வாழ்நாட்களிற்குள்ளே இந்தப் போராட்டங்கள் அரசியல் ரீதியானதாகவும் வன்முறை ரீதியானதாகவும் கருக்கட்டி வளர்ந்து தமது பங்காற்றலினை மேற்கொண்டன. அதே போல தமது பங்காற்றலில் உச்ச அதிகார நிலையிலும் இருந்து நமக்கு முன்னே தமது வன்முறை வழியிலே கூண்டோடு அழித்தொழிக்கப்பட்டதிற்கும் நாம்தான் வாழ்நாள் சாட்சியாளர்கள்;.

காலவோட்டத்தில் மாறாத்தன்மை கொண்ட போராட்டம்

1970களின் இறுதிக் காலகட்டங்களில் விடுதலைப் போராட்டங்கள் வன்முறையினை தமது வழியாகத் தேர்ந்தெடுத்துக் கொண்ட போது அவை ஷவன்முறை|கள் என அழைக்கப்படவில்லை. ஷகிளர்ச்சி| என்ற அரசியல் பதம் இந்த வகைப் போராட்டங்களின் அர்த்தமாய் வழங்கப்பட்டது. இது இலங்கைக்கு மட்டுமல்ல, உலகின் பொதுவான வழக்காகவேயிருந்தது. இந்த அரசியல் அர்த்தம் காண்பிக்கப்பட்ட ஷகிளர்ச்சிகள்| தனது இனத்திற்கும் சமூகத்திற்கும் ஒரு மனிதன் ஆற்றும் மிக உயர்வான வரலாற்றுப் பணியாகக் கொள்ளப்பட்டது. (இக் கிளர்ச்சிக் குழுக்களில் பெற்றுள்ள தரங்களே ஒருவரின் அந்தஸ்தாகவும் கொள்ளப்பட்டதினை நினைவு கூர்க). இந்த வகை அரசியல் பணிக்காக தம்மை அர்ப்பணிப்பதாய் உருவகித்துக் கொண்ட கிளர்ச்சிக் குழுக்கள் தம் அதிகாரத்தினைத் தக்கவைத்துக் கொள்ள வன்முறை சார்ந்த பயங்கரவாதச் செயற்பாடுகளினை மேற்கொண்டன. அமைப்பாக்கத்தில் இந்த வன்முறைகள் தமது அமைப்பை காத்துக் கொள்ளும் ஒன்றாய் இன்னமும் இருப்பதனால் இப் பயங்கரவாத வெறிச் செயல் கொடூரத்தின் தரத்தில் நோக்கப்படுவதில்லை.

இவ்வாறு தொடர்ந்த இலங்கையின் வன்முறைப் போராட்டத்தில் இருந்து அமைப்பாக்க நலனுக்காக பல்வேறு கிளர்ச்சிக் குழுக்கள் ஒழித்துக் கட்டப்பட்டன. மிகுதியாகவிருந்த ஒரு சில குழுக்கள் தம்மைக் காத்துக் கொள்ள தேர்தல் அரசியலையும் வால் பிடிக்கும் கொந்தராத்தையும் தேர்ந்தெடுத்தன. இதே போல கிளர்ச்சிக் குழுக்களாகவிருந்து வன்முறை வழிகளில் நம்பிக்கை வைத்த போராட்டக் குழுக்களினைப் போல, மக்களின் ஆட்சி என்ற பெயரில் இலங்கையில் ஆட்சிக்கு வந்த அரசாங்கங்களும் இதே வன்முறைகளினை பயங்கரவாதத்திற்கு எதிரான நடவடிக்கை என்ற கோதாவில் எவ்வித தாட்சண்யமும் இல்லாமல் தன் நாட்டுப் பிரஜைகள் மீதே நடித்தி முடித்ததிற்கும் நாமும் நமது மக்களும் வரலாற்று சாட்சிகளாய் இருக்கிறோம்.

காலவோட்டத்தில் விடுதலைப் போராட்டங்கள் வன்முறைப் போராட்டங்களாக மாறி, எந்த மக்களின் விடுதலைக்காக தம்மை வெளிப்படுத்தியதோ அந்த மக்களின் முதல் எதிரியாக மாறிய போது உலகின் கருத்து நிலைகளும் பெருமளவில் மாற்றம் கண்டிருந்தன. குறிப்பாக, செப்டெம்பர் 11 தாக்குதலிற்குப் பின் போராட்டக்குழுக்களின் மீதும், தனது பாதுகாப்பிற்கு அச்சுறுத்தலாக இருந்த நாடுகள் மீதும் அமெரிக்கா மேற்கொண்ட தீவிர இராணுவ நடவடிக்கை முக்கியமானதாகும். தனக்குச் சார்பான அரச நிறுவனங்களின் ஆதரவினைப் பெற்றுக் கொண்டு களத்தில் நின்ற அமெரிக்க அதிகாரம் எவ்வித ஈவு இரக்கமுமின்றி ஷபயங்கரவாதத்திற்கு எதிரான போர்| என்ற வகையில் தனது திட்டத்தினைச் சாதித்து முடித்தது. பயங்கரவாதக் குழுக்கள் மட்டுமல்ல, குறிப்பிட்ட நாடுகளில் இருந்த அரசாங்கங்களையே இராணுவப் பலப்பிரயோகம் மூலம் கவிழ்த்து தனது அதிகாரத்தின் நிழலினை முற்றாக அரங்கில் கொண்டு வந்தது அமெரிக்கா. இதே நேரம் லிபியா போன்ற சர்வதிகார நாடுகள் தங்களின் அரசியல், வர்த்தக நிலைகளில் பெரு மாற்றங்களுடன் நேர்எதிர் நாடுகளிடையே சரணடையும் கேவளமும் நடந்தேறியது.

இந்த கால கட்டத்தினை சரியாகக் கணித்துக் கொண்ட பல போராட்டக்குழுக்கள் தங்களின் அழிவினைத் தடுத்துக் கொள்ளும் வழியாகவும் மக்கள் அரசியலில் நேரடியாகப் பங்கேற்கும் முகமாகவும் அரசியல் களத்தில் இறங்கின. ஆனால், மிகப் பெரிய பயங்கரவாத அமைப்பாக பல இராணுவ வெற்றிகளின் ஊடாக தமது இராஜ்ஜிய பலத்துடன் (அந்த காலகட்டத்தில் வடக்கு மற்றும் கிழக்குப் பகுதியில் அதாவது புலிகள் குறிப்பிட்ட தமிழீழ நிலப்பகுதியில் கிட்டத்தட்ட 70மூ புலிகளிடம் இருந்தன) இருந்த விடுதலைப் புலிகள் இந்த மாற்றங்களினை உள்வாங்கிக் கொள்ள மறுத்தனர். தமது இராணுவப் பலத்தின் மீது அவர்கள் கொண்டிருந்த அபரிமித நம்பிக்கை இதற்கான பலமாகக் கருதப்பட்டது. (ஆட்பலத்தினை விட போர்த்தளபாடப் பலம் புலிகளிடம் பெருமளவில் குவிக்கப்பட்டிருந்தமை இப்போது நிரூபணமாகியிருப்பதினையும் அவதானித்தல் வேண்டும்).

புலிகள் தமது அமைப்பாக்க ரீதியில் மாற்றமடைய மறுத்த அதே கால கட்டத்தில் தமிழ் மக்களினைப் பொறுத்தவரையில் உலக அளவில் அவர்களின் கருத்தும் அரசியல் நிலைப்பாடுகளும் பெரு மாற்றங்களிற்கு உள்ளாகியிருந்தது. புலிகள் மற்றும் இலங்கை அரசுக்கிடையிலான போர் எவ்வித திட்டமிடல்களும் இன்றி நடைபெற்றுக் கொண்டிருந்தமை, தமிழ் மக்களின் வாழ்வில் தொடராக சூழ்ந்து கொண்டிருந்த பாசிசத்தின் அதிகாரம், மனிதாபிமான பெரு அழிவுகள் இந்த கருத்தியல் மாற்றத்திற்கு மிக முக்கிய காரணியாகக் கொள்ளத்தக்கன. புலிகள் இயக்கத்தின் பெரும் பிளவும் அவர்கள் நேரடி அரசியலில் இணைந்து கொண்டதும் இதன் வெளிப்பாடே (அவர்களில் சிலரது கேவலமான அரசியல் வியாபாரம் பற்றிய கதைகள் வேறு விடயம்). இந்த மாற்றங்கள்தான் புலிகளின் போராட்டங்களிற்கான தார்மீக ஆதரவினை வழமையினை விடக் குறைவான அளவில் வெளிப்படுத்தும் தன்மை புலம் பெயர் தமிழர்களிடம் கூட ஏற்படுத்தியது. புலம் பெயர் நாடுகளில் மேற்கிளம்பிய மனிதாபிமானத்திற்கான விழிப்புணர்வு நிகழ்வுகளினை கண்ணுக்குத் தெரியாத புலிச் சக்திகள் தமக்கு சாதகமாகக்கிக் கொள்ளும் பாரிய நிகழ்ச்சித் திட்டத்தினை அரங்கேற்றி அதில் ஓரளவு வெற்றி பெற்றதும் நடந்து முடிந்த சம்பவங்கள். அதே போல, தமிழ் நாட்டு அரசியல் அங்காடிகள் தமது கனவுகளிற்கு புலிகளின் ஆதரவு அல்லது ஈழ ராஜ்ஜிய உருவாக்கம் என்ற கூத்துக்களை அரங்கேற்றி வசைபாடினார்களே தவிர நியாயமான பங்காற்றலினை மேற்கொண்டார்கள் என்று கூறவே முடியாது. ஆனால், புலிகளின் அழிவுக்குப் பின் புலிசார்பு போராட்டங்கள் எந்தளவு வீச்சுடன் மேற்கொள்ளப்பட்டன என்பதையும் இங்கு இணைத்துக் கவனத்தில் கொள்ளல் இந்தக் கருத்தினைப் புரிந்து கொள்ள வழிகோலும். புலிகளின் சிறு சிறு இழப்புகளிற்கே ஹர்த்தால், கடையடைப்பு என்று தம் எதிர்ப்புக்களை தமிழ் மக்களின் பிரதேசங்களில் இதற்கு முன் பல தடவை கண்டிருக்கிறோம். ஆனால் மிகக் கொடூரமான மனிதாபிமானமற்ற முறையில்; புலிகளின் தலைமை கொத்திக் கொலை செய்யப்பட்ட போதும், போர் விதிகளிற்கு அப்பால் யுத்தக் கைதிகள் பற்றிய எந்த விதி முறைகளும் கவனத்தில் கொள்ளாது புலிகளின் உறுப்பினர்கள் கொன்று குவிக்கப்பட்ட போதும், ஏன் சாதாரண அப்பாவித் தமிழர்கள் மனித குலத்தின் ஒட்டு மொத்த அச்சத்தின் பிடியில் பல்வேறு வுழிகளில் பலிக்கடாவாக்கப்பட்ட போதிலும் இம்முறை தமிழர் பிரதேசங்கள் மௌனங்களாகவே இருந்தன.

மக்கள் வாழ்வு பற்றிய நிலைப்பாடும் அரசியல் களமும்

இப்போது நமக்கு முன் இருப்பது, இலங்கையில் நமது மக்களிற்கான வாழ்வுரிமையினை எந்த வகையில் மீட்டெடுக்கப் போகிறோம்? என்ற இருள் சூழ்ந்த கேள்விகள்தான். பல்லாண்டு காலப் பெரும் போர் நமது மக்களின் வாழ்வினை முழுமையாய் மாற்றிவிட்டது. ''விடுதலை'', ''போராட்டம்'' என்ற சொற்கள் அச்சம் தரும் வலிகளையும் வாழ்வில் கவிழ்ந்த துயரங்களையும் அனாதரவினையுமே நினைவுபடுத்திக் கொண்டிருக்கின்றன. யுத்தத்தின் கோரப்பிடிக்குள் இறுதிக்கட்டம் வரை அகப்பட்டுக் கொண்ட மக்களின் மனோ நிலை மிகவும் சீரழிந்து போயிருப்பதை வார்த்தைகள் விபரிப்பிற்காய் தாங்கிக் கொள்ளாது. அந்த மக்களின் மனம் நிம்மதியான வாழ்வொன்றினை பெற்றுக் கொள்வதையே இப்போது எதிர்பார்த்துக் கிடக்கின்றன. இந்த நிலையில் சிறுபான்மையினங்கள் மட்டுமல்ல. சிங்களவர்களும் கூட இதனையே விரும்புகின்றனர்.

புலிகளின் புதிய அணியினர் தாம் வன்முறை வழிகளைக் கைவிட்டுவிட்டோம் என கூறினாலும் தமிழீழ நிர்மாணத்திற்கான மாற்று திட்டத்துடன் களத்தில் செயற்படப்போவதாய் அறிவித்துள்ளனர். இவர்கள் குறிப்பிடும் Transnational Tamil eelam எனப்படும் நாடு கடந்த தமிழீழம் இலங்கை இனப்பிரச்சினைக்கு பிரிவினையே வழி என்ற கொள்கையைத்தான் தொடர்ந்து கையேற்றுள்ளது. இந்த நாடு கடந்த தமிழீழ ராஜ்ஜியம் பற்றிய உரையாடல்கள் எந்தளவு நமது மக்களின் வாழ்வினை மேம்படுத்தும் ஒன்றாய் இருக்கும் என்று யாராலும் கூறமுடியாது. ''வீழ்ந்தாலும் மீசையில் மண் ஒட்டவில்லை'' என்பதாய் புலிகள் காட்டிக்கொள்ளும் இந்த தந்திரங்கள் பிணாமிச் சொத்துக்களை அணுபவிக்கவும் மிச்ச சொச்ச காலத்தினையும் வெளிநாடுகளில் செலவிட்டுக் கொள்ளத்தான்|| என்றார் வன்னி முகாமிலிருந்த ஒரு இளைஞர். (Transnational Tamil eelam பற்றி தனியாகக் கதைப்பதற்கு புலிகளின் புதிய அரசியல் திட்டங்கள் வாய்ப்பு ஏற்படுத்தும் என்பதனால் இப்போதைக்கு இது பற்றிய கதையாடல்களை இந்த இடத்தில் எழுப்புவது அர்த்தமல்லை.)

Transnational Tamil eelam இலங்கையின் யாப்பிற்குள்ளால் தமிழ் மக்களிற்கான அதிகாரம் கிடைக்கப் போவதில்லை என்று கூறுகின்றது. ஆனால், மனித உரிமை மன்றத்தில் இந்தியாவின் ஆதரவுடன் இலங்கை தன்மீதுள்ள கொலைப்பழியினை தீர்துக் கொள்ள சமர்பித்த திட்ட வரைவு, ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்ட முன்மொழிவுகள் என்பவற்றில் கூடுதலான அதிகாரங்களைப் பகிர்ந்து இலங்கையின் இனப்பிரச்சினைக்கான தீர்வுகள் கொண்டுவரப்படும் என்று கூறப்பட்டுள்ளது. அதே போல ஜனாதிபதி மஹிந்த ராஜபக்~யும் 13வது அரசியல் சீர்திருத்திற்கு மேலாகவும் சென்று அதிகாரங்களைப் பகிர்ந்து கொடுப்பது பற்றி அண்மையில் ராம் அவர்களிற்கு அளித்த நேர்காணலில் தெரிவித்திருந்தார்.

இங்கு சிங்கள இனவாதக் குழுக்களான ஹெலய உறுமய, மக்கள் விடுதலை முன்னனி, தேசிய சுதந்திர முன்னனி மற்றும் தேசப்பற்றுள்ள தேசிய இயக்கம் போன்றவை 13வது அரசியல் சீர்தருத்த திட்டத்தினைக் கூட ஏற்க முடியாது என காட்டுக்கத்தல் கத்திக்கொண்டிருக்கின்றனர். இதே போல புலிகளின் புதிய அரசியல் திட்ட வரைவாளர்கள் தமது இயக்கத்தின் தனிநாட்டுக் கொள்கையிலே தொடர்ந்து இயங்கப்; போவதாகக் கூறியுள்ளனர். ஜக்கிய தேசியக் கட்சி, சுதந்திரக் கட்சி என்பவற்றில் உள்ள புலி எதிர்பு நிலைகள் சிறுபான்மையினங்களுடன் அதிகாரங்களைப் பகிர்ந்து கொள்வது தனிநாட்டு கோரிக்கைக்கு சமாந்தரமானது என்ற அறிவீனத்துடன் இருக்கின்றன. ஆனால், 13வது சீர்திருத்தம் இப்பிரச்சினையின் முடிவுக்கு போதியன்று, இதனையும் தாண்டியே அரசியல் அதிகாரத்தின் பகிர்வு இருக்க வேண்டும் என்ற கருத்து தமிழர், முஸ்லிம்கள் மட்டுமன்றி சிங்களவர்களிடமும் இன்று ஏற்பட்டுள்ளது ஒரு குவியமையமாக நோக்கப்பட வேண்டிய நிலையாகும். இந்த நிலையினை இன்னும் வலுப்படுத்த வேண்டியதன் அரசியல் பணி பற்றிய தேவை சகலராலும் முன்னெடுக்கப்பட வேண்டியது.

போரியல் அழிவிற்குள் ஒவ்வொரு இலங்கையனும் ஏதேனும் ஒரு வழியில் பாதிக்கப்பட்டிருந்தான் என்ற வகையில் இந்தப் போர்க் கொடூரத்தில் இருந்து மீண்டு இனியும் இதனை அனுபவிக்கக் கூடாது என்று நினைக்கிறான். இதுதான் அதிகாரங்களை நாட்டின் அனைத்துப் பிரிவினருக்கும் பகிர்ந்து கொடுத்தல் என்ற உயர் பண்பின் அடையாளமாக் கொள்ளப்படுகிறது. (இலங்கையரசு தற்போது செய்து வருகின்ற மொழிக் கொள்கை உண்மையில் ஆரம்ப கட்டத்தில் சிங்கள இனவாத அரசுகள் மேற்கொண்ட மொழியாதிக்கத்திற்கு எதிரானதாக இருக்கிறது. அனைத்து அரச உத்தியோகத்தர்களும் தமிழ் சிங்கள மொழிகளை கட்டாயம் கற்றிருக்க வேண்டும், அரச போக்குவரத்து வாகனங்களில் தமிழ் மொழியும் கட்டாயம் இருக்க வேண்டும் என்பனவற்றினை அடையாளப்படுத்தலாம்).

இப்போது ஜக்கிய இலங்கைக்குள் அதிகாரங்களை பகிர்ந்து கொள்ள மத்திய அரசு எடுக்கும் முயல்வுகளில் நமது மக்களின் பங்காற்றல் முக்கியம் என நினைக்கிறேன். தனிநாட்டுக் கோரிக்கை எந்தவித பிரதிபலனுமில்லாமல் பல அழிவுகளையே தந்துள்ள நிலையிலும் கொழும்பு அதிகாரங்களைப் பகிர்ந்து கொள்ள எத்தனிப்பதும் இலங்கையின் யாப்பிற்குள்ளால் சிறுபான்மையினங்களின் எதிர்காலம் பற்றி நிலைப்பாடுகளை முன்னெடுக்க ஒரு சந்தர்ப்பத்தை தந்துள்ளது என்று கருத முடியும். எனவே இங்கு 13வது அரசியல் சீர்திருத்தத்தின் போதாமையுடன் மேலதீகமாக ஏற்படுத்த வேண்டிய தீர்வுகளையும் நோக்குதல் பொருத்தம்.

சிறுபான்மையினங்களிற்கான அதிகாரப் பகிர்வும் வாழ்வும்

14-11-1987ல் 13வது அரசியல் சீர்திருத்தம் யாப்பில் ஊர்ஜீதம் செய்யப்படுகிறது. யாப்பின் 18, 138, 154ம் சரத்துக்களை திருத்துவதன் ஊடாக மாகாணசபை முறைமையினூடாக அதிகாரங்களை பகிர்ந்து கொள்ளும் ஒன்றாய் இச்சீர்திருத்தம் கொண்டுவரப்படுகின்றது.

ஆனால், மாகாண சபைகளின் ஊடாக மத்திய அரசின் அதிகாரங்கள் சிலவற்றைக் கை மாற்றுவதற்கான முன்மொழிவுகளை 1931ல் டொனமூர் குழுவினர் சிபாரிசு செய்தனர். என்றாலும் இது இவ்வாலோசனை நடைமுறைப் படுத்தப்படவில்லை. பின்னர், 1955ல் சொக்ஸி ஆணைக்குழு பிரதேச குழுக்கள் அல்லது சபைகள் அமைக்கப்பட வேண்டும் என்றது. பின், 1957ல் பண்டா - செல்வா ஒப்பந்தத்தில் பிரதேச சபைகள் அமைத்தல் என்ற சரத்தும் இருந்தது. அதேபோல், 1965ல் டட்லி - செல்வா ஒப்பந்தத்தில் மாவட்ட சபைகள் அமைப்பது என்று கூறப்பட்டது. என்றாலும் இந்த சரத்துக்கள் எதுவும் அமுல்படுத்தப்படவில்லை. 1980ல் ஜக்கிய தேசிய கட்சி அரசாங்கம் மாவட்ட அபிவிருத்தி சபைகளை உருவாக்கினாலும் இவற்றிற்கான நிதி, அதிகாரங்கள் என்பன போதியளவு வழங்கப்படாமை இதன் செயற்பாடு மந்தமாகக் காரணமாயிற்று. இவ்வளவு திருத்த வரைவுகளின் தோல்விகளிற்குப் பின்தான் இந்தியாவின் அரசியல் முறைமைகளினை அடியொட்டி 1987ல் மாகாண சபை முறைமை கொண்டுவரப்பட்டது. இம்மாகாண சபை முறைமையில் அதிகாரப் பகிர்வு இடம் பெற்றிருந்தமை கவனத்தில் கொள்ளத்தக்கதாகும்.

அதிகாரப் பகிர்வு - ஒரு உயர் அரசியல் அதிகாரத்திலிருந்து அதிகாரங்கள், கடமைகள் என்பனவற்றை ஒரு அதிகார சபைக்கு கையளித்தலைக் குறிக்கும். சிங்கள அரசிடமிருந்த அதிகாரங்களில் சிறியதொரு பகுதி பலம் குன்றிய மாகாண சபைகளிற்கு வழங்கப்பட்ட போது கூட சிங்கள இனவாதிகள் அதனை எதிர்க்கவே செய்தனர். அதே போல் புலிகள் கூட அதன் போதாமையினை கூறி அதனை ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை. ஆனால் அன்றிருந்த அரசியல், மக்கள் மனோ நிலைகள் இப்போது பெரும் மாற்றம் கண்டுள்ளது. அதே போல மாகாண சபை ஓரளவு இயங்கு நிலையில் இருந்து கொண்டு இருக்கிறது. பொலீஸ் அதிகாரங்கள் தனக்கு வேண்டும் என மாகாண சபை முதலமைச்சர் வேண்டு கோள் விடுக்கின்ற அளவு மாகாணசபை அமர்வுகள் முக்கிய கவனத்தைப் பெறுகின்றன.

இப்படியான ஒரு கட்டத்தில் யாப்பின் ஊடாக அதிகாரங்களைப் பகிர்நது கொள்ளும் திட்டத்தினை சிறுபான்மையினங்கள் மிகக் கவனமாக மேற்கொள்ள வேண்டும் எனக் கருதுகிறேன். உச்ச பட்ச அதிகாரப் பகிர்வுகள் அனைத்து மக்களிற்கும் கிடைக்கும் பட்சத்தில் தனியரசுக் கோரிக்கையின் அவசியம் வலுவிழந்து விடும். அதே போல் மாகாணசபை ஆளுனரின் அதிகாரக் குறைப்பும் சிறுபான்மை சமூகங்களில் இருந்து உப ஜனாதிபதிகளை தேர்தலின் ஊடாக கொண்டுவர இடமளிப்பதும் இன்னும் ஜனநாயக சக்தியினை மக்களிடம் வழங்கும் ஒரு மகத்தான திட்டமாக இருப்பதினை மனங்கொள்ளலாம். இதே போல, ஆணைக்குழு மற்றும் மாகாண நீதிமன்ற உருவாக்கங்கள் என்பன அதிகாரம் ஒரு சில அமைச்சர்களிடமும் ஜனாதிபதியிடமும் மேலதிகமாக் குவிவதைத் தடுக்கும். இவ்வாறு மேற்கொள்ளப்படும் திட்டங்கள் நீண்ட விவாதங்களிற்கு உரியது என்பதால் இந்த இடத்தில் அதனை முழுமையாக விவாதிக்கவும் விபரிக்கவும் இயலாது உள்ளது.

ஆக, இந்தவகையான அதிகாரப் பகிர்வில் இலங்கையின் மத்திய அரசு இறங்காத போது பலமிழக்கப்பட்ட இயக்கங்களும் அவற்றின் ஒரு தலைப்பட்ச கருத்துக்களும் மீளவும் மக்களிடம் கொண்டு செல்லப்படும் சந்தர்ப்பம் ஏற்படும் வாய்ப்புக்களை மறுதலிக்க முடியாது. அரசின் சீர்திருத்தங்களிலும் ஆட்சியிலிலும் வெகு மக்கள் போராட்டங்களே பெரும் அழுத்த சக்தி என்ற வரலாற்று ஓட்டத்தினை மறுத்தொதுக்காமல் இந்த விடயத்தினை அணுகலாம். அதற்கான ஜனநாயகப் போராட்ட வழிகளினூடாக மக்கள் ஆட்சிப் பங்கேற்பும் அதன் வலுவும் ஆராயப்பட வேண்டும். மக்கள் தங்கள் வாழ்வினை மேம்படுத்தும் வகையில் ஜனநாயக வழிகளில் களத்திற்கு வரும் போதுதான் இலங்கையின் சிறுபான்மையினங்களனின் எதிர்காலம் நம்பிக்கையளிப்பதாய் இருக்கும். இல்லாத பட்சத்தில் நமது மௌனங்களும் சேர்ந்து மீளவும் அழிவிற்கான பெரும் உதவியையே செய்யும் என்பது வெளிப்படையான ஒன்றாகும்.

நன்றி உயிர்நிழல் - 31

நாம் இலங்கையர்கள் தானே

2009-07-27T02:20:00.000-07:00

சற்று ஏறக்குறைய ஒரு மாதத்திற்கு முன் முகம் தெரியாத நண்பர்கள் என தங்களை அடையாளப்படுத்திக் கொண்டு பின்வரும் மின்னஞ்சலும் அதன் இணைப்புப் பிரதியும் எனக்குக் கிடைத்தது. சில வேளை இந்த மின்னஞ்சல் உங்களிற்கும் வந்திருக்கலாம். தனிப் பட்ட மற்றும் சில கள செயற்பாடுகளிற்காக இலங்கையின் பிற இடங்களில் தொடர் பிரயாணத்தில் இருந்த மையால் இதுபற்றிய கவனயீர்ப்பினை மேம்படுத்த முடியவில்லை. காலம் கடந்து விட்டதாயி னும் இவ்விடயத்தினை இங்கு வலையேற்றம் செய்கிறேன். முடியுமானவர்கள் இதுபற்றிய உரையாடலினைத் தொடரலாம். ஆனால் நம்மீது கவிழ்ந்திருக் கும் ஒரு அலட்சியம்தான் வெறுமனே வாசிப்பது.

அன்புடன்,
பர்ஸான்.ஏஆர்
________________

முகம் தெரிந்த, தெரியாத அனைத்து உள்ளங்களையும் இம் மடலின் ஊடாக சந்திப்பதில் மகிழ்ச்சி,

அதிசயமாக இருக்கலாம். யார் இவ்வாறான ஒரு ஆரம்பத்துடன் என்னை அழைக்கின்றனர் என்று,!

நிச்சயமாக நாமும் அப்படித்தான். சில விடயங்களை கதைக்க வேண்டிய தேவையிருப்பதன் காரணமாக இந்த மின்னஞ்சலின் ஊடாக சந்திக்க வேண்டியதாகிற்று.

உங்களின் பரபரப்பு நிறைந்த சூழலிற்குள் சற்று நேரம் ஒதுக்கி, நமதும் நம்மக்களினதும் வாழ்க்கை பற்றியும் மனிதாபிமானம் பற்றியும் செயலாற்ற வேண்டிய தேவையிருப்பதை நீங்கள் புறமொதுக்கமாட்டீர்கள் என்ற நம்பிக்கை நிறையவுண்டு.

இந்த நோக்கத்துடன் மிகத் திறந்த உரையாடலினு}டாய் நம் மக்களின் வாழ்விற்கு நாம் பங்காற்ற வேண்டிய தேவை இன்று நம்முன் பெருங்கேள்விகளுடன் எழுந்து நிற்கின்றது. போர் போர் என்ற கூச்சல்கள் ஓய்ந்து விட்டன. இனியும் இந்த போர்ப் பேய் நம்மைத் தொற்றாமல் இருக்கட்டும்.

இந்த வகையில் உள்நாட்டு அல்லது இனப் போருக்குப் பின்னைய இலங்கையின் நிலவரங்களில் நமது பங்காற்றலை வலுப்படுத்தும் நோக்குடன் இங்கு உரையாடல் ஒன்றினை ஆரம்பித்து வைக்கிறோம். தயவு செய்து இலங்கையில் இ;ன்னுமொரு போர் ஏற்படாமல் இருக்க மக்கள் கருத்துக்களை வெளிப்படையாக முன்வைக்கும் நமது இந்த முயற்சிக்கு உங்களின் கருத்துக்களுடன் கூடிய பங்களிப்பினை நிச்சயமாக வழங்குவீர்கள் என்ற நம்பிக்கையுண்டு.

மேலும் உங்கள் நண்பர்கள் மற்றும் அனைவருக்கும் இந்த மின்னஞ்சலினை பரவலாக்கியும் இது பற்றிய உரையாடலினை வளப்படுத்தவமும் நீங்கள் எடுக்கும் முயற்சி நமது மக்களின் நிம்மதியான வாழ்விற்கு நிச்சயமாக பெரும் உதவியாகவிருக்கும்.

தனிப்பிரதியாக நீங்கள் கூறும் கருத்துக்களை தயவு செய்து அனைவருக்கும் மின்னஞ்சல் செய்யுங்கள்.

எந்த அமைப்போ கட்சியோ சாராமல் நாம் எடுக்கும் இந்த முயற்சி எதிர்கால இலங்கையன் ஒவ்வொருவருக்கும் மிக முக்கியமானது என்பதில் இரு கருத்துகள் கிடையாது.

இலங்கையின் அமைதியையும் வாழ்வுரிமையையும் பாதுகாக்க இலங்கையர்களாகிய நம்மால்தான் முடியும். நாம் அனைவரும் இணைந்துதான் நம் மக்கள். நம் மக்களின் வாழ்வினை நாமன்றி வேறு யார் பேசமுடியும்.

அந்த மகத்தான நம்பிக்கைகளுடன்,
புதிய இலங்கையர்கள்.

நாம் இலங்கையர்கள் தானே

நமது பாசத்துக்குரிய பிறந்த மண்ணான இலங்கையில் அரேங்கேறிக்கொண்டிருக்கும் அனைத்து அரசியல் நாடகங்களையும் நீங்கள் எங்களைப் போல அல்லது அதைவிடக் கூடுதலாக அறிந்து கொண்டிருப்பீர்கள். நமது இலங்கையினுள் இருக்கும் தோழர்கள் ஒவ்வொரு கணமும் இந்த நாடகங்களின் போலியை, திறந்த வெளிச் சிறையை அனுபவத்துக் கொண்டுதானிருக்கிறார்கள். இதன் கொடூரம் என்னவெனில் நம் நாட்டிலிருந்து நமக்கான அரசியல் பற்றிய நியாயமான பார்வைகளை முன்வைத்துக் கொண்டிருந்த பல நண்பர்கள் இன்று மௌனிகளாகி விட்டனர். அவர்களிடம் தொடர்பு கொண்டு அங்குள்ள கள நிலைமைகளை கேட்கின்ற போது அவர்களிடமிருந்து எந்த காத்திரமான பதில்களோ முயற்சிகளோ வெளிவரவேயில்லை. இந்த தேக்க நிலையினையினையும் அதன் வலிகளினையும் நாம் அனுபவித்துக் கொண்டேயிருக்கிறோம்.

இதற்கு இன்று அங்குள்ள சூழலும் அரசு ஏற்படுத்தியிருக்கிற பயங்கரவாதத்தின் கொடூரம் நிறைந்த அச்சமுமே காரணமாகும். எதையும் வெளிப்படையாக கதைக்கவோ எழுதவோ முடியாத மிக மோசமான வன்முறை மறைமுக வடிவில் பல குழுக்களால் இன்னமும் தொடர்ந்து கொண்டுதானிருக்கிறன.

புலிகளில் மற்றும் தமிழ் அரசியல் தலைமைகளில் அறவே நம்பிக்கையிழந்த பலர் நம்மிடையே இருக்கிறோம், இருக்கின்றனர். ஆனால் புலியின் துப்பாக்கியினாலும் அல்லது இதர தமிழ் அரசியல் கட்சிகளாக தம்மைக் காட்டிக்கொண்டு மக்களிடம் கப்பம் அது இது என வன்முறையில் ஈடுபட்டுத் திரியும் குமபல்களின் துப்பாக்கினாலும் ஏற்படுத்தப்பட்டுக் கொண்டிருந்த வன்முறை எதையும் கதைக்காமலே இருந்து விட பெரும் பங்காற்றிற்று. புலிகளின் இராணுவ ரீதியான வீழ்ச்சிக்குப் பிறகும் இந்த மௌனம் தொடர்ந்து கொண்டேயிருக்கிறது என்பதினை மறைத்துக் கொண்டு நம் அரசியலினை கதைக்க முடியாது.

இதே போல, நமது முஸ்லிம் மக்களின் நிலையும் இருட்டுக்குள் கருப்பு மணியைத் தேடுவதாகவேயுள்ளது. முஸ்லிம் அரசியல் தலைமைகள் தம் கேவலமான சுய நலத்திற்காய் மஹிந்தவினதும் ரணிலினதும் காலடியில் எழும்புகளை நக்கிக் கொண்டு கிடக்கின்றன. மக்கள் அரசியலின் எந்தவொரு போராட்ட வழிமுறைகளும் அற்ற இந்த எழும்பு நக்கிகளின் அரசியல் வாழ்வின் பெரும் பகுதி எங்கு பத்து ரூபாய் கிடைக்கும் என்பதில் ஆரம்பித்து வாய் கூசும் நடவடிக்கைகளை எவ்வித அசிங்கமும் இல்லாமல் அரசியல் சாயத்துடன் செய்து கொண்டே வருகின்றனர். அஷ்ரப் அரசியலை மூலதனமாக்கிக் கொண்டு எழும்பு நக்கும் அனைத்து அரசியல் நுட்பங்களை யும் நன்றாக கற்றுத் தேர்ந்த இந்தக் கும்பலும் பேரினவாதத்தின் வருடிகளாகவே வாழ்ந்து மடிந்து கொண்டிருக் கும் மற்றொரு குழுவும் தம் ஆதிக்கத்தினை இன்னமும் முஸ்லிம் அரசியலில் பலமாகவே வைத்துள்ளனர்.

இந்த ஆரோக்கியமற்ற போக்கிற்குள் அகப்பட்டுக் கொண்டு என்ன செய்வதென்று தெரியாமலே நமது மக்களின் பெரும்பாலான வாழ்க்கை நிறைவடைந்து கொண்டிருக்கிறது. நாம் நம்பியிருந்த அரசோ, இயக்கங்களோ, கட்சிகளோ தலைமைகளோ சக்தியும் அறிவும் அற்றவையென்பதுதான் இறுதியில் புரிந்து கொள்ளப்பட்ட உண்மை. நம்மிடம் இருக்கும் அரசியல் யதார்த்தினை புரிந்து கொள்ள மறுக்கும் தலைமைகளும் மக்களிடம் சென்று அரசியல் சமுகவியலை எடுத்துச் சொல்ல பலமற்ற குழுக்களுமாகவே நம் வாழ்க்கை தொடர்ந்து கொண்டிருக்கிறது.

மிக அபுர்வமாக அரசியல் சமுகவியலின் பின்ணனியோடு நேரடி அரசியலுக்குள் ஒரு சிலர் வந்தாலும் குறுகிய காலத்தினுள்ளே அவர்களையும் அரசியல் கேவலத்தின் கரங்கள் மிக லாவகமாகப் பற்றிக் கொள்கின் றன. இவ்hவறு நீண்டுகொண்டே செல்கின்ற நம் கேடுகெட்ட அரசியலின் போக்கினை இன்னும் விபரித்துக் கொண்டிருப்பது நம்மீதான பொறுப்புக்களை மேற்கொள்வதில் பின்னடைவுகளையே ஏற்படுத்திக் கொண்டிருக் கும்.

ஆக, நம் முன் இருப்பது நம் மக்களிற்கான அரசியலை மிக வெளிப்படையாக உரையாடுவதே. நம்மை ஆட்கொண்டிருக்கும் அச்சத்தின் விளைவாக பல விடயங்களை நாம் கதைக்காமலே இருந்து கொண்டிருக்கி றோம். இந்த இடைவெளியை நாம் விட்டுக் கொண்டிருப்பதால் நன்மையடைவர்கள் யார் என்பதும் நமக்கு நன்றாகத் தெரிந்ததுதான். ஆம் அவர்கள்தான் நம் கேவலமான அரசியல் தலைமைகள். வன்முறைக்கும் அநாகாPகத்திற்கும் பயந்து நாம் விடும் இந்த இடைவெளியை நிறப்பும் இந்த வன்முறையாளர்கள் அவர்களின் போக்கிலே நமது மக்களையும் நமது மகத்தான வாழ்வினையும் சூறையாடிக் கொண்டிருக்கின்றனர். அப்படி யென்றால் இந்த சூறையாடல்களிற்கு நாமும் காரணம்தானே. நமது மக்களின் வாழ்வினையும் அவர்களின் அமைதியினையும் நமது பிறந்த மண்ணில் இன்னமும் இரத்தம் சிந்துவதற்கும் நாமும் ஒரு காரணகர்த்தாக்களாக இருக்கிறோமல்லவா??

எனவேதான், நமது மக்களின் பெயரால் இந்த வேண்டுகோளினை இங்கு முன்வைக்கிறோம். நமக்கான அரசியலை நாம் விவாதிப்போம். நமது நீண்ட விவாதங்கள் நமது இலங்கையில் புதிய அழகிய வாழ்வை உருவாக்கக் கூடியது என்ற நம்பிக்கைகளுடன் உரையாடுவோம்.

இலங்கையில் இருந்து கொண்டு கதைக்க முடியாத விடயங்களை வெளிநாட்டில் இருந்து கதைக்க முடியும் என்ற நம்பிக்கையிருக்கிறது. நாம் யாருக்காக கதைக்கிறோம். நம் நாட்டுக்காகவும் நமது மகத்தான மக்களுக்காக வுமே. அனைவரும் கூடி நமக்கான அரசியல் தேவையினையும் நமது மக்கள் இன்று பட்டுக் கொண்டிருக்கும் அவஸ்தைகளையும் கொடுமைகளையும் அது ஏற்படுத்திக் கொண்டிருக்கும் சொல்லொன்னா வலிகளையும் இந்தத் தளத்தில் வெளிச்சத்துக் கொண்டுவருவோம்.

மனித உரிமைப் பேரவையில் தன்னைக் காப்பாற்றி;க் கொள்ள சிங்கள அரசு தீர்விற்கான நகல் ஒன்றினைத் தாக்கல் செய்துள்ளது. ஆனால் என்ன வகையான நகல் தாக்கல் செய்யப்பட்டது என்ற விடயம் யாருக்குமே தெரியாது. இக்கட்டுரை எழுதப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் இ;ந்த நிமிடம் வரை அது பற்றிய தகவல்களை அறிய முடியவில்லை. 17 பந்திகளைக் கொண்ட இந்த தீர்வுத் திட்டத்தில் திருத்தங்கள் கொண்டுவரப்பட்டு அவை 21 பந்திகளாக மாற்றப்பட்டதாக ஒரு செய்தி கிடைத்துள்ளது. அப்படியாயின் தன்னை போரியல் குற்றங்களில் இருந்து விடுவித்துக் கொள்ள சிங்கள இனவாத கொடுங்கோள் அரசு எதனை தீர்வாக முன்வைக்கப்போகின்றது என்ற அச்சம் மீளவும் நம்மை ஆட்கொள்கிறதல்லவா?.

இன்னும், மணிக்பாப் முகாமில் நடைபெற்றுக் கொண்டிருக்கும் பாலியல் உட்பட அனைத்து வகை வன்முறைகளிற்கும் எதிராக நாம் குரல் கொடுக்க வேண்டிய தேவையிருக்கிறது. இது மட்டுமன்றி யுத்தத்தின் காரணமாக வெளியேற்றப்பட்ட மற்றும் புலிகளினால் வடக்கு மற்றும் கிழக்கிலிருந்து இனச் சுத்திகரிப்பிற்குள் ளான முஸ்லிம் மக்களினை கௌரவமாக மீளவும் குடிNயுற்ற வேண்டிய வரலாற்றுத் தேவையின் காலம் நம் முன் நிற்கிறது. இது பற்றிய நீண்ட உலையாடல்கள் அவசியமாகின்றன. மீளவும் சொந்த மண்னில் குடியேற்றும் விடயத்தில் மிகவும் முனைப்பாக நாமனைவரும் இருக்காதவிடத்து துரத்தப்படட்ட நமது மக்களினை மீளவும் அழிவுக்குள்ளாக்கும், அரசியல் சுதந்திரத்தினை காவு கொள்ளும் செயற்பாட்டையே நாம் செய்தவர்களாக மாறிவிடுவோம்.

இவ்வாறு நீண்டு செல்லும் நமது வாழ்க்கை பற்றிய உரையாடலினை நாமாக இணைந்து விவாதிக்கவும் அதிலிருந்து பல அழுத்தங்களை அதிகாரத் தரப்பிடம் முன்வைக்கவும் வேண்டிய காலகட்டம் இது என்று கருதுகிறோம். ஆகவே, இந்த வெளிப்படையான உரையாடலில் இணைந்து கொண்டு யதார்த்தமான வழிமுறைகளினு}டாய் நமது மக்களின் வாழ்வினையும் நமது இலங்கையின் அரசியலினையும் கொண்டுசெல்ல உங்களின் மகத்தான பங்களிப்புக்களை வெளிக்கெணருமாறு வஞ்சிக்கப்பட்ட மக்களின் அழுகுரல்களின் சார்பாய் வேண்டுகிறோம்.

நமது மக்களின் மனிதாபிமான விடயங்களில் இலங்கையரல்லாத பலர் உளத்து}ய்மையுடன் இயங்கியது நமக்கு நன்றாகத் தெரியும். அந்த உள்ளங்களும் இந்த உரையாடலில் பங்கெடுக்க வேண்டும் என்று வினயமாகக் கேட்டுக் கொள்கிறோம். அநீதி இழைக்கப்பட்டவர்களிற்காய் கதைப்பதும் வாழ்வதும் மிகப் பெரிய தர்மம் மட்டுமல்ல மனித வாழ்வின் இன்பமும் அதுதானே.

நம்பிக்கைகளுடன்
புதிய இலங்கையர்கள்.

எதுவரை? - சிறந்த உரையாடல் சந்தர்ப்பம்

2009-06-17T02:58:00.000-07:00

மருதமுனையில் நடந்த எதுவரை? அறிமுகக் கூட்டத்தில் நான் பேசியவை நண்பர் ஸவ்பி அவர்களின் வேண்டுகோளிற்கு பின் பதிவாகியது. அதுவே இங்கு வலையேட்டப்படுகிறது. தகவல்களை நினைவு படுத்திய நண்பர் ரபியூஸ் அவர்களிற்கு நன்றிகள்.

----------------------------------------

ஜேர்மனியின் முக்கிய படைப்பாளியாகவும் மனித நேயமுள்ளவராகவும் இறை விசுவாசியாகவும் அறியப்படுகி ன்ற வண. மார்டின் நீமோல்லர் (Rev. Martin Niemoller) பற்றி நமக்குத் தெரியும். கிட்லரிற்கு சார்பாக இருந்த போது அவர் நட்சத்திர அந்தஸ்தினை ஆட்சியாளர்களால் பெற்றிருந்தார். பின், இரண்டே வருடத்தில் தன் போக்கில் மாற்றம் ஏற்பட்டு நாசியத்தின் எதிர்ப்பாளனாக மாறி கிட்லரின் ஷாஸன்ஹஉஸின்(sachsenhausen) வதை முகாமின் கொடுமை களுக்கு அத்தாட்சி யாகிப் போனாவர். அவரின் புகழ்பெற்ற வரிகளான -

“In Germany, the Nasiz first came for the Communists,

and I did not speak up because I was not a Communist.

Then they came for the Jews,

and I did not speak up because I was not a Jew.

Then they came for the trade unionist,

and I did not speak up because I was not a trade unionist.

Then they came for the Catholics,

and I did not speak up because I was a Protest..

Then they came for me, and by that time,

there was no one left to speak up for me” என்ற வரிகள்தான் இப்போது என் நினைவிற்கு வருகின்றன. இதே வரிகளை கம்யூனிச தோழர்கள் அரசியலுக்காக, மக்களுக்காக இலக்கியம் படைக்காதவர்களை நோக்கிக் கூறியதாக ஒரு தகவலும் உண்டு.

ஆனால் இனறுள்ள சூழலில் மனித அவலத்தின் மீதுள்ள, வன்முறைகளின் மீதுள்ள நமது எதிர்ப்புக்கு கிடைக்கும் பரிசுகள் மக்கள் இலக்கியம் என்ற மனிதாபிமானப் போராட்டத்தினை ஒட்டு மொத்தமாய்ச் சிதைத்து விடுகின்றது. அதே நேரம் இந்த சிதைவிற்கு அஞ்சி நமது எழுத்தியக்கம் உட்பட நமது போராட்டங்களில் நாம் போர்த்திக் கொண்டுள்ள பெரும் மௌனங்கள் நமது வாழ்வினை உள்ளரிப்புச் செய்து கொண்டுள்ளதினையும் மறந்துவிட முடியாது. இப்படியான இரண்டும் கெட்டான் சூழுலில்தான் நாமும் நமது வாழ்வின், நிலத்தின் ஒவ்வொரு பகுதியும் பெரும் காவுக்குள் சிக்கித்தவிக்கிறன. நாம் நம்பிய அரசியலும் போராட்டங்களும் வெறும் உணர்ச்சிகளின் வடிவத்தினையே கொண்டிருந்தன. அவற்றினால் நமது மக்களின் தொடரான வாழ்வினை மேம்படுத்தும் எந்தவித திட்டங்களும் சக்தியும் இருக்கவில்லை என்பதை அனுபவித்துக் கொண்டிருக்கிறோம். ஆனாலும் நமது செயற்பாடுகள் இன்னமும் நம்பிக்கையளிக்கும் வழியாக வெவ்வேறு இயங்கியல்கள் ஊடாக தொடாந்து கொண்டேயிருக்கின்றன என்பதற்கான மற்றொரு வடிவமாகத்தான் பௌசரின் எதுவரை? இதழினைப் பார்க்கிறேன்.

அதுவும் பௌசர் காக்காவின் இயங்கியலை இது வரை இங்கிருந்து பார்த்திருக்கிறோம். அவரிற்குள்ள பரந்த தொடர்பும் நமக்குத் தெரியும். அதே போல அவரின் மீதுள்ள விமர்சனங்களும் பார்வைகளும் நாம் அறிந்தவைகள்தான். அவைகளை முன்நிறுத்திக் கொண்டு இந்த இதழினை வாசிப்புச் செய்வது பொருத்தமான பகுப்பு முறையென்று சொல்லமாட்டேன். அந்த வகையில் பௌசரின் பின்னணியிலிருந்து எதுவரை?யினைப் பார்க்காமல் இலங்கையிலிருந்து மிக அண்மையில் வெளியேறிய ஒரு இயங்கியலாளரின் புலம் பெயர் செயற்பாடாகத்தான் இதனை அவதானித்தல் நமது வாசிப்புக்கு குறுக்கீடுகள் அற்றதாய் இருக்கும் என்பது என் நம்பிக்கை.

2000மாம் ஆண்டுகள் புலம் பெயர் வெளியீடுகளின் முக்கிய குவியமாக இருந்தன. அதிகமான இதழ்கள் பன்மைக் கதையாடல்களுடன் வெளிவந்தன. அதே போல சரிநிகரின் வீச்சும் அதிகமாகவிருந்த காலம் இதுவாகும். அந்தத்தன்மை கீழிரங்கி இதழ்களின் தொடர்ச்சியினை கண்டு கொள்வதே கடினமாகிவிட்டது. எப்போதாவது இருந்து கொண்டு பிரான்சிலிருந்து ''உயிர்நிழல்'' (கிடைக்கிறது), நோர்வேயிலிருந்து ''உயிர்மெய்'' (கிடைப்பதில்லை), கனடாவிலிருந்து ''வானமே எல்லை'' (கிடைப்பதில்லை) என்பனவும் இங்கிருந்து எங்களின் ''பெருவெளி''யும் இப்போது தொடராக வந்து கொண்டிருக்கின்றன. ஆனால் நிதி நெருக்கடி மிக முக்கியமான பிரச்சினை. இவை தவிர இணைய இதழ்கள் ஏராளமாய் நம்மிடையே கிடைக்கின்றன. அவ்வாறுதான் சுயமான இணையங்களும் வலைப்பூக்களையும் இன்றைய நாட்களில் காணக்கிடைக்கிறது. இந்த வரிசையில் ''மூன்றாவது மனிதனு''க்குப் பின் எதுவரை? நம்மமிடையே வெளிவந்துள்ளது. அனைத்தையும் தாண்டி ஒரு புதிய போக்குடன் மற்றொரு இதழ் வெளிவந்திருப்பதினை நாம் கொண்டாடாமல் இருக்க முடியுமா?

சரி இனி இதழுக்குள் வருவோம், இங்குள்ள பலரும் இந்த சஞ்சிகை பற்றி கதைக்கவிருப்பதனால் மிகச் சுருக்கமாக நான் சில பிரதிகளை மட்டும் உரையாடலுக்கு எடுத்துக் கொள்வது நல்லதென்று நம்புகிறேன். இதில் தோழர் ஜமால், ஷோபா சக்தி ஆகியோரின் பிரதிகளை ஏற்கனவே நான் வாசித்திருந்தேன். அது தவிர 'புலிகளுக்குப் பிறகு' - அ.மார்க்ஸ், 'சிறுபான்மையினரின் ஒருமைப்பாடு'-நிர்மலா போன்ற பிரதிகள் இலங்கையின் அரசியலுடன் முன்நிறுத்தப்பட்டுள்ள முக்கிய பிரதியாகக் கொள்ளலாம். இலங்கையில் வசித்துக் கொண்டு இங்குள்ள அழிவுகளிற்கு சாட்சியாகவிருக்கிறோம் என்ற வகையில் நிர்மலாவின் பிரதி பல போதாமைகளோடு இருப்பதாகப்படுகிறது. ஏனெனில் இது மேலோட்டப் பிரதி. ஒன்று கூடுவோம், இணைந்து செயற்படுவோம், அனைவரையும் ஏற்றுக் கொள்வோம், என்பனவற்றினை எத்தனை நாளுக்கு இப்படியே எழுதியும் பேசியும் வரப்போகிறோம் என்பது தெரியவில்லை. இதைத்தாண்டி ஒன்றையும் நாம் செய்யவில்லை. கூடி கலைவதே பெரியதொரு விடயமாக நம் முன் இருக்கிறது. நமது மக்களின் வாழ்வு பற்றிய எந்தத் தீர்வும் நம் தலைமைகளிடம் இல்லை. குறிப்பாக எடுத்துக் கொள்ளுங்களேன். முஸ்லிம் சமூகத்தின் அரசியல் தேவைப்பாடு பற்றிய எந்தவொரு ஆவணமாவது நம் தலைமைகளிடம் இருக்கின்றதா? அல்லது நாமாவது அதனை தயாரித்துள்ளோமா? சிலர் முக்கிய ஆய்வினை செய்து விற்பனைக்கு கொடுக்கத்தான் தயாராகவிருக்கின்றனர். இன்றுள்ள மிக முக்கிய செயற்பாடு சர்வதிகாரத்திற்குள் சிக்கித் தவிக்கின்ற இலங்கையினை மீட்பதுதான். சில விடயங்களை வெளிப்படையாக என்னால் கதைக்க முடியாது என்பதற்காக நானே இவ்விடத்தில் வருத்தப்பட்டுக் கொள்கிறேன்.

முப்பெரும் ஆட்சியின் விளைவு இன்று நம்மைச் சூழ்ந்துள்ளது. இந்த சதிவலை பல்வேறு மாயாஜாலங்களினால் காட்சியளிக்கிறது. உக்கிரம் அடைந்துள்ள புலிகளுடனான போரும் அது சிங்கள மக்களிடையே ஏற்படுத்திக் கொண்டிருக்கின்ற வெற்றி விழாக்களும் இந்த மாயாஜாலத்தின் அகோரத்தின் கொடும்வன்முறையினை மறைத்துக் கொண்டிருப்பாதினை நாம் அனுபவிக்கிறோம். புலிகள் விட்ட பல்வேறு அரசியல் பிழைகள் இன்றைய முப்பெரும் ஆட்சியின் பலமாகிவிட்டன. இந்தப் பலத்தின் முன் நமது தலைமைகளாக இருந்து கொண்டு சுகபோகம் அனுபவிக்கும் ராசாக்களின் கதையும் கிளைமேக்ஸ் கட்டத்திற்குள் வந்துள்ளதினை நாம் காண்கிறோம். முப்பெரும் ராஜாக்களினைத் தவிர வேறு எவர்களிற்கும் இவர்களின் செவிப்பறை மென்சவ்வுகள் உணர்திறன் கொண்டவைகளாக இருக்க முடியாது. ஆக, இந்த இடத்தில் சர்வதிகாரத்திலிருந்து இலங்கையைக் மீட்பது எவ்வளவோ முக்கியத்துவம் பெறுவதைப் போல நம் மக்களின் அரசியல் விளிப்பை மேம்படுத்தலும் பெரும் முக்கியமாய்ப்படுகிறது. மக்கள் போராட்டங்கள் மட்டும்தான் இனி சாத்தியப்படுபவையாகும். போலியான முலாம் கொண்ட போராட்டங்களின் வடுக்களினை நாம் அனுபவித்துக் கொண்டிருப்பவர்கள் என்ற வகையில் இதனைச் சொல்கிறேன். வீதிக்கு மக்களைக் கொண்டு வருவது பற்றிய தேவைக்கு முன் இந்த விளிப்புணர்வின் அவசியம் முக்கியமல்லவா?

பேராசிரியர் அ.மார்க்ஸ் கூறுவது போல 'வீங்கிப் போன ஒரு அதிகார வர்க்கம், ஊதிப் போன ஒரு அமைச்சரவை(106 பேர்!), ஒப்பிட்டுச் சொல்ல இயலாத ஊழல், குடும்ப ஆட்சி, இராணுவத்தின் ஆட்சியுடன் வெளிப்படையாக இயங்கும் கொலைப்படைகள், ஆள் கடத்தல், சித்திரவதைகள், பாலியல் வன்முறைகள், மனித உரிமை மீறல்கள்.. இதுதான் ஸ்ரீலங்கா'. எனும் போது நம்மை நாமே நொந்து கொள்வதைத் தவிர வேறென்ன இருக்கிறது என விட்டுவிடமுடியவில்லை. ''கொலைகளின் தேசத்தில் பிறந்தேன்'' என நான் எழுதிய கவிதையின் தலைப்புதான் நினைவிற்கு வருகின்றது. போராசிரியர் அ.மார்க்ஸின் இந்தக் கட்டுரையானது நமக்கு முன் பல செய்திகளை தேடித்தந்திருக்கின்றது . அவரே தொலைபேசியில் கூறியது போல 'புலிகளை விமர்சித்தால் மஹிந்தவின் ஏஜென்டுகள் என்று தமிழகத்தில் உள்ள புலி ஆதரவாளர்கள் கருதுகின்றனா';. ஏனெனில் தமிழகத்தின் தேர்தல் கூத்துக்களும் தழுவல்களும் இன்று அவர்களின் அரசியல் பாதையினைப் பற்றிய பெரும் சந்தர்ப்பவாத கேவலத்தினை அரங்கேற்றிவிட்டதை நாமெல்லாம் கண்டோமல்லவா. அதே போல்தான் அரசை விமர்சித்தால் நாம் புலிகளாகிறோம். புலிகளை எதிர்ப்பதால் அரச எடுபிடிகளாகிறோம். இந்த திரிசங்கு நிலைக்குள்ளால் நமது இலக்கியங்கள் முன் பெரும் வரலாற்றுத் தேவை இருப்பதினை எப்படி மறுத்தொதுக்க முடியும்.

ஷோபா சக்தியின் ''எம்.ஜி.ஆர். கொலைவழக்கு'' ஈழப் போராட்டத்தில் உருவாகியிருந்த பெரும் அறியாமையின் பங்கினை சொல்கின்றதாய் நினைக்கிறேன். எம்.ஜி.ஆர் என்ற ஹீரோயிஸம் எவ்வாறான வாழ்வொழுங்கில் ஏற்படுத்தியிருந்த பாதிப்புக்கள் இன்றும் தொடர்ந்து கொண்டேயிருக்கின்றன. இப்போது எம்.ஜி.ஆர் இல்லாவிட்டாலும் தமிழ் நாட்டு சினிமாவின் கூலாங்குப்பைகளெல்லாம் இலங்கையிலும் வாழ்ந்து கொண்டேயிருப்பதை அன்றாடம் பார்க்கிறோம். மற்றும் இயக்கங்களிற்கு இடையிலான பெரும் கருத்து மோதல்களை ஷோபாசக்தியின் கதைகளில் நன்கு காணலாம். ஒரு ஈழப் போராளியின் வாழ்வின் சில பகுதிகளை நமக்குச் சொன்ன 'கொரில்லா'விலிருந்து இன்று வரை அவர் இந்த மாதிரியான வரலாற்றுப் பதிவுகளை ஷோபா நமக்குத் தந்து கொண்டேயிருக்கிறார். மேலும் இவரின் கதைகளின் சட்டம் கவனிப்புக்குரியது. பிரஞ்சில் வாசிக்கும் மற்றும் எழுதும் ஆற்றல் கொண்ட ஷோபாவின் பிரதிகளில் இந்தப் பண்பினை நாம் காணக்கூடியதாய் இருக்கும். அவரின் ரமழான் கதையும் இவ்வாறான புதிய கதைசொல்லும் பாங்கினையே வெளிப்படுத்தியிருந்தது. இதே போன்ற தன்மையினை ரமேஷ்;-பிரேம், சாரு நிவேதிதாவின் கதைகளிலும் காணலாம். ஏன் நமது மிஹாத், றியாஸ் குரானா, அப்துல் றசாக் போன்றோரின் கதைகளும் இந்த வகையினத்திற்குளேதான் காணப்படுகின்றன.

மற்றொரு விடயம் ஷோபாவின் இக்கதையில் முக்கியமானது. கதையை நமது பௌசர் காக்காவிற்கே சொல்லுவது. அதிலும் கதை ஆரம்பிக்கும் வரிகள் அலாதியாக இருக்கின்றன. ''கேளுங்கள் பௌசர்! இதுதான் கதை. இக்கதையை நீங்கள் நம்பலாம். அல்லது நம்பாதிருக்கலாம். இந்தக் கதையை நீங்கள் உங்கள் பத்திரிகையில் பிரசுரிப்பதும் பிரசுரிக்காமல் விடுவதும் உங்கள் பிரச்சினை..'' புலம் பெயர்வும் இன்னும் அழிந்து போய்விடாத இழப்பின் வடுவும் நமது கழிவிரக்கத்தினை அசைபோட்டுக் கொண்டுதானேயிருக்கின்றன. ஆனால் டொனாஸ்தான் என்ன செய்ய முடியும். அவனுக்கு எம்.ஜி.ஆர் கூட சரியாக அறிமுகமாகாமலே அவனை இயக்கம் வளர்ந்த்துவிட்டதே. நானும் எம்.ஜி.ஆரும் மிக அண்மையில் அதிகமாக நட்புக் கொண்டிருந்தோம். உங்களுக்கு இதை நம்ப கஷ்டமாகத்தான் இருக்கும். இந்தியத் தேர்தல் காலம் தானே. மீளவும் மக்கள் திலகத்தின் படங்களையும் பாடல்களையும் பல முறை கேட்டுக் கொண்டிருக்கிறேன். ஜெயா தொலைக்காட்சி இதைத்தானே செய்து கொண்டிருக்கிறது. "ஷோபா சக்தி மாமா, எம்.ஜி.ஆர். உண்மையில் நல்ல ஆள்!" என்றாலும் உங்களின் பதிலில் எனக்கு உவப்புத்தான்.

நேரம் அதிகமாகச் சென்று கொண்டிருப்பதனால் மீதமான வாசிப்புக்களைச் சுருக்கிக் கொள்கிறேன். குறிப்பாய் தோழர் ஜமாலனின் 'தமிமீழமும் தமிழர்களும் உலகமய-காலனீயத்தின் சோதனை விளையாட்டுகள்' என்ற பிரதி சிங்கள மயமாக்களின் கொடூரத்திற்கு சிறந்த வரலாற்று எழுதுகையாகும். என்றாலும் ஆண்டாண்டு காலமாக பேணப்பட்டு வரும் தமிழர் வரலாற்றிலிருந்துதான் ஜமாலன் கூட தன் பிரதிக்கான பின்னணியை எடுத்துக் கொள்கிறார். இலங்கை வரலாற்றுடன் நீண்ட கால அரசியல் மற்றும் வாழ்வுத் தொடர்புகளைக் கொண்ட சமூகமான முஸ்லிம்கள் இலங்கை மைய சமூகவோட்டத்துடன் இணைக்கப்படுவது எவ்வாறு திட்டமிட்டு களவாடப்பட்டுள்ளமையை நாம் நன்கறிவோம். இந்தத் திருட்டுத்தனமான வரலாற்றின் கொடூமைதான் இனப்பிரச்சினையில் நம்மை கடுமையாகப் பாதித்துள்ளது. முஸ்லிம் தேசத்தின் அடையாளம் இஸ்லாத்துடன் தொடர்பு கொண்டுள்ளதினைப் போலதான் சோனகர்களின் வரலாறு நமது இனத்தின் அடியாக எழுவதினை இன்று காண்கிறோம். இந்த ஆய்வுகளில் முனைப்புடன் உள்ள முஹ்சீன், ஏ.பீ.எம். இத்ரீஸ் போன்றவர்கள் தம் பங்காற்றலினை வெளிப்படுத்த வேண்டிய தேவை இன்று முக்கியமாகும். அப்போதுதான் தமிழ் தேசிய உணர்வுடனும் சிங்களப் பெரும் தேசிய மகிழ்வுடனும் தோண்டியெடுக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் தேசியங்களின் முன் நீண்ட பின்னணியுடன் இருக்கும் சோனக தேசத்தின் அடையாளத்தினையும் கதையாட முடியும் என்று நம்புகிறேன். இதனால் தேசியத்தின் சாக்கடை அரசியலை மீளவும் நியாயப்படுத்த முனைகிறேன் என்பதல்ல பொருள். பின்னப்படும் வரலாறு ஒரு தலைப்பட்சமாக அமைந்து விடுவதில் உள்ள வன்முறையில்தான் பன்மையான கதையாடல்களின் தேவையினை வேண்டிநிற்கிறேன்.

மேலும், 'சின்ன மரைக்கார் பெரிய மரைக்கார்' பற்றியும் ரஊபின் திறனாய்வு பற்றியும் கொஞ்சம் கதைக்கலாம். ஆனால் ரஊப் இல்லாத இந்த இடத்தில் அது பற்றி பேசுவதைத் தவிர்த்ணதுக் கொள்வது நல்லது என்ற நிலையுடன் அதை விட்டு விடுகிறேன்.

ஒரு விடயத்தினைக் கூறி எனது வாசிப்பின் பகிர்வினை முடித்துக் கொள்ளலாம் என நினைக்கிறேன். முன்னரைப் போல் புலம் பெயர் இதழ்களில் பெரியதொரு கருத்தியல் தளத்தினைக் காணக் கிடைக்க வில்லை. அதே போல பல புலம் பெயர் பிரதியாளர்களும் காணாமல் போய்விட்டனர்.

இறுதியாய், பதிப்புத் துறையென்பது மிகுதியான சுமையும் அதிகரித்த பலமும் வேண்டிநிற்கின்ற ஒன்று. இலங்கையில் இருந்த போது எம்.பௌசர் அதிகமான பதிப்பக செயற்பாடுகளில் தன்னை இணைத்திருந்தவர். காலச்சுவடு போன்ற பெரும் வணிக இயக்கங்களுடன் இணைந்து செயற்பட்ட போதும் அவரிடம் ஒருவகை முஸ்லிம் தேச அரசியல் போக்கு உள்ளிருந்து தூண்டிக் கொண்டிருந்தது. நமது இயங்கியலாளர்கள் பலரின் பங்களிப்புடன் கொண்டுவரப்பட்ட சுயம், முஸ்லிம் குரல் என்பன இந்த தூண்டலின் வெளிப்பாடுகளே. இங்கு முரண்பாடுகளினைத்தாண்டி நாமெல்லாம் இணைவது வெறிபிடித்த அதிகாரத்திற்கு எதிரானவர்களாகவும் மனித நேயமுள்ளவர்களாகவுமே. எதுவரை? அறிமுகக் கூட்டத்தில் ஷோபா சக்தி கூறியது போல 'எழுதுவோம், பதிப்பிக்கும் வேலைகளுக்கு பௌசர் இருக்கிறார்' என்பது இயங்கியலாளர்களிற்கு நிறைந்த நம்பிக்கைதான். ஒரு இதழினை அதுவும் பெரும் வணிக போக்கின்றி காத்திரமான சிற்றிதழ்களை நடாத்துவது எவ்வளவு கஷ்டம் நிறைந்த பணியென்பதினை விபரிக்க வேண்டியதில்லை.

ஆனால் நமது எழுத்துலகில் இருக்கும் எத்தனையோ போர் இன்னமும் எழுதுகிறார்கள். என்றாலும் அவர்களின் எழுத்துலகம் வளர்ந்ததாக காணமுடியவில்லை. வாசிப்பதும் இல்லை. மிக மந்தகரமான இந்த சூழல் அபாயகரமானதும் கூட என்பதை நாம் மறந்துவிடுகிறோம். தொடராக பெருவெளியினைக் கொண்டுவருவதில் இந்த அபாயத்தின் எல்லையை தரிசிக்க முடிகிறது. முன்பிருந்த ஆரோக்கிய சுழலினை வேண்டியவனாக எனது வாசிப்பனுபத்தினை முடித்துக் கொள்கிறேன். அனைவருக்கும் நன்றிகள்.

நான்காம் கட்ட ஈழப்போரின் நிறைவு நாட்குறிப்புகள்

2009-05-19T00:15:00.000-07:00

- பர்ஸான். ஏஆர்

இந்தப் பிரதி எழுதப்பட்டுக்கொண்டிருக்கும் போது (18.05.2009-இரவு08:15) எனது கைப்பேசி நிமிடத்திற்கு நிமிடம் ஒவ்வொரு குறுந்தகவலினை அரசின் உத்தியோக பூர்வ செய்தி நிறுவனத்திலிருந்தும் மற்றும் இதர செய்தி நிறுவனங்களிலிருந்தும் பெற்றுக் கொண்டிருக்கின்றது. அதே போல இலங்கையின் பெரும்பாலான தொலைக்காட்சிகளும் குறிப்பாய் அரச தொலைக்காட்சிகள் இன்று பகல் 01:30 தொடக்கம் இப்போது வரைக்கும் புலிகளின் கொலை வரலாற்றையே பட்டியலிட்டுக் காட்டிக்கொண்டிருக்கின்றன. இந்த உணர்ச்சி கூடிய பரபரப்புக்கு மத்தியில் கொழும்பு உட்பட சிங்கள மக்கள் வாழ்கின்ற பிரதேசங்கள் பெருமளவில் மகிழ்ச்சி வெள்ளத்தில் மிதக்கின்றன. இந்தியத் தொலைக்காட்சிகளுக்கும் வே.பிரபாகரன் பேசு பொருளாக மாறிவிட்டார். குறிப்பாக ஆசியன் நியூஸ் அலைவரிசையினை கூறமுடியும்.

இப்போது கிடைத்த செய்திகளின் படி அய்க்கிய நாடுகளின் செயலாளர் பான் கீ மூன் 22ம் திகதி இலங்கை வருகிறார். இராணுவத் தளபதிகளிற்கு மேதகு ஜனாதிபதி பதவி உயர்வுகளை வழங்கியிருக்கிறார். 22ம் திகதி கொழும்பில் படைவீரர்களிற்கு எல்லையற்ற நன்றி செலுத்தும் விழா நடை பெற இருக்கிறது. இதே போல் இன்னும் பற்பல...

இப்படியாக நீண்டு கொண்டு போகும் வெற்றி விழா வரலாற்றெழுதுகைக்கு இடையேதான் முப்பது வருடங்களுக்கு மேலாக (1984லிருந்து) இலங்கையின் உள்நாட்டுப் போராக இடம் பெற்று வந்த ஈழப்போராட்டம் யார் என்ன சொன்னாலும் மிக முக்கிய கட்டத்தினை அடைந்து விட்டது. அதாவது ஒரேயொரு ஆயுதத் தலைமையின் (வே. பிரபாகரன்) கீழான போராட்டத்தின் இறுதி நாள் கடந்த 16.05.2009 ஆகும்.

விடுதலைப் வேட்கையின் பிரதியாயும் சிங்கள அடக்கு முறைக்கெதிரான மாற்று வழிமுறையாகவும் ஆரம்பித்த இந்தப் போராட்டம் இன்று பெற்றுக்கொண்டுள்ள வடிவம் பற்றிய உரையாடல் முக்கியமானது. தமிழ் ஆயுதப் போராட்டத்தின் ஆரம்பம், பின்னர் அது எடுத்துக் கொண்ட வடிவங்கள் என்பன தொடர்பாக நிறையவே நமது சூழலில் கதைக்கப்பட்டு விட்டன (அல்லது கதைப்பவர்கள் கதையும் முடிந்து விடும் ஒன்றாய் புலிகளின் பதில்களும் இருந்து வந்தன). ஆகவே அவ்விடயத்தினைத் தவிர்த்து இன்றைய கட்டத்தில் விடுதலைப் போராட்டங்களிற்கு நடந்துள்ள கதியினைப் பற்றி ஒரு கணமேனும் வாசிப்புச் செய்து கொள்வது சிறுபான்மையின அரசியலிற்கு இனி முக்கியமான தென நினைக்கிறேன்.

விடுதலைப் போராட்டங்களின் தோற்றுவாய்

காலனியத்திற்கு எதிராகவும், கொண்ட கொள்கைகளிற்கு ஆதரவாகவும் வன்முறை அரசியல் போக்கினை ஒரு போரியல் வழியாக நாம் அண்மைக் காலங்களில் கண்டிருக்கிறோம். காந்தியின் அகிம்சைப் போராட்டங்களும் கூட இதே காலப் பகுதியில்தான் இடம் பெற்றுக் கொண்டிருந்தது. இவ்வகையான வரலாற்றுக் காலத்தில் ஒரே நாட்டுக்குள்ளே அதிகார பகிர்வுகளில் ஏற்பட்ட மிகக் கேவலமான போக்குகள் இனங்களிற்கு இடையிலான பகைமைக்கு காரணமாகியதையும் நாமறிவோம். நமது மக்களின் வாழ்வுரிமை பறிக்கப்படும் போது எந்தவொருவனும் கை கட்டி வேடிக்கை பார்த்திருக்க முடியாதுதானே. அவ்வகையான புறக்கணிப்புகள் ஒரு அரசியல் எல்லைகளிற்குள்ளே பல தேசங்களின் வரலாறுகள் அபகரிக்கப்படுவதையும் அவை அழித்தொழிக்கப்படுவதையும் எதிர்த்து தம் குரலினை பதிவு செய்யத் தொடங்கின. மேலும் வாழ்வுரிமை அபகரிக்கப்படும் போதுதான் ஒரு அரசியல் எல்லைக்குள்ளே வாழும் மக்கள் தங்களிற்கான தனியான சுதந்திர நாடு பற்றிய சிந்தனையினை மிக வெளிப்படையாகவும் அதற்கான வன்முறைப் போராட்டங்களினையும் மேற்கொள்ளத் தொடங்கினர். பல்வேறு போராளிக் குழுக்கள் ஒரே இனத்திற்கான விடுதலைப் போரில் இடம் பெற்றாலும் அவைகளிற்கு இடையிலான முரண்பாடுகளின் பின்னர் எதுவோ ஒன்;று அல்லது இரண்டே அதிகாரம் கொண்ட குழுவாய் மாறும் நிலையினையும் நாம் கண்டுள்ளோம். மற்றும் பல்வேறு நாடுகளில் விடுதலை போரில் பங்கேற்கும் இயக்கங்களிற் கிடையே பரஸ்பர தொடர்புகள் ஏற்படுவதும் அவற்றிற்கிடையிலான உறவுகள் பல துறைகளினூடாய் (வியாபாரம், பயிற்சி, அரசியல், திட்ட நிறைவேற்றல்கள், மற்றும் இன்னும் பல) வலுப் பெறுவதையும் நாம் அவதானிக்கலாம். இதே போன்று ஒரு நாட்டின் உள்ளக முரண்பாடுகளில் மற்றொரு நாடு பல்வேறு காரணங்களினதும் அவையொட்டிய அரசியல் பின்ணனியுடனும் தம் ஆதிக்கத்தினை பரிசோதித்துப் பார்பதையும் நாம் கண்டிருக்கிறோம். இந்த வரலாற்றுப் பின்னணிகளும் இன்னும் பலவும் இலங்கையின் இனப் போராட்டத்தில் ஏற்படுத்திய விளைவுகளை நாம் பொருத்திப் பார்த்தல் மிக முக்கியமானதாகும்.

இலங்கையின் இனங்களிற்கிடையிலான முரண்பாடுகளினது வயது வெறும் முப்பதோ நாற்பதோ அல்ல. நூற்றாண்டுகள் கடந்து நிற்கும் இந்த சிக்கல்கள் அவற்றின் பொறிமுறைகளாக பல்வேறு மாதிரிகளை உருவாக்கிக் கொண்டே வந்துள்ளது. ஆரிய திராவிட இன அடையாளங்களிடையே வளர்க்கப்பட்ட இந்த போராட்டத்தில் இலங்கைச் சோனகர்களும் பல்வேறு காலகட்டத்தில் பழிவாங்கப்பட்டனர். இதனால்தான் இலங்கையின் இனப்போராட்டமானது மூன்று இனங்களிற்கிடையிலானதொன்று என்ற வடிவத்தினைப் பொற்றுள்ளதினையும் நாம் அவதானிக்கத் தவறக்கூடாது. இலங்கையின் சுதந்திரத்துடன் சிங்களவர்கள் பெற்றுக் கொள்ளும் அரசியல் பேரதிகாரம் இந்நீண்ட வரலாற்றுப் போராட் டத்தி;ல் பாரிய மாற்றத்தினை ஏற்படுத்தி விட்டது. காலப்போக்கில் தழிழீல விடுதலைப் போராட்டத்தின் பாசிசம் வே.பிரபாகரனின் இராணுவ அரசியலால் வழிநடாத்தப்பட்டதிலிருந்து சிறுபான்மை சமூகங்களின் அரசியல் போராட்டம் என்ற அடையாளத்தினை அது இழந்தது நின்றதினையும் நாமறிவோம். இதற்கு நமது மக்களே இன்னும் சாட்சியாக இருந்து கொண்டிருக்கின்றனர். மேலும் காலவோட்டத்தில் தமிழ் சமூகத்தின் அரசியலில் ஏற்பட்ட பெரும் கருத்தியல் மாற்றங்களினை புலிகளின் தலைமைகள் ஏற்றுக் கொள்ளத் தயங்கியதுடன் புலிகள் எழுதும் விதிகளிற்கே தலையசைக்க வேண்டும் என்ற வன்கொடுமை தமிழர்கள் மீது ஏற்பட்டதும் இந்தப் போராட்டம் தமிழ் மக்களுடன் கொண்டிருந்த உறவிலும் விரிசலை ஏற்படுத்தியது.

பல்வேறு காலகட்டங்களில் பல தலைவர்களுடன் தேர்தல் கூட்டிணைவு களை மேற்கொண்ட புலிகள் இயக்கம் தான் நினைத்த ஒன்றையும் சிங்களத் தலைமைகளிடம் இருந்து பெற்றுக் கொள்ள முடியாமல் போனமையினையும் நாம் மறந்துவிடலாகாது. இது ஆர்.பிரமதாசா தொடக்கம் மஹிந்த ராஜபக்ஷ வரை தொடராகவே நடைபெற்றமையினை நாம் கண்டுகொண்டே வந்திருக்கிறோம். (இவைகள் புலிகள் தம் நிலையினை விட்டு மாற்று வழிமுறைகளினை கணக்கில் எடுத்துக் கொள்ளாமைக்கு ஒரு காரணமாயும் அமைந்தன).

விடுதலைப் போராட்டங்களிற்கு ஏற்பட்ட மாற்றுப் பார்வைகள்

அமெரிக்கா மீதான செப்டொம்பர் 11றின் தாக்குதலானது இன்னொரு வரலாறி னை உலகிற்கு வாசிப்புச் செய்யக் காரணமாகிவிடும் என்பதினை யாரும் எதிர் பார்த்திருக்கவில்லை. அந்த புதிய போக்கானது அதிகாரம் கொண்ட அரசுகளை விடுதலைப் போராட்டங்கள், பயங்கரவாதத்திற்கு எதிராக ஒன்று திரண்டுவதில் வெற்றி கண்டன. மத அடிப்பமைத் தன்மையுடனான போராட்டங் களினையும், இன விடுதலைப் போராட்டங்களினையும் உலகப் பொது அமைதிக்கு எதிரான தாக இந்த தாக்குதல் வடிவமைத்தது. அதே போல வன்முறை போராட்டத்தில் ஈடுபட்டிருந்த விடுதலை இயக்கங்களின் ஆயுளையும் தீர்மானிக்கும் நிலையினை இத்தாக்குதல் சம்பவம் தன் கையில் எடுத்துக் கொண்டது. இத்துடன் நின்று விடாமல் இதனை சாக்கு வைத்து அமெரிக்க நேச நாடுகள் தங்களின் பாதுகாப்பினை மீளவும் ஒரு தடவை உறுதி செய்து கொண்டன.

அதே காலப்பகுதியில் ரணில் விக்ரமசிங்க மேற்கத்தய நாடுகளின் கைகளிற் குள் அகப்பட்டு ஜரோப்பாவின் அஜந்தாவினை அப்படியே இலங்கை அமுல் படுத்த ஆயத்தமாகிக் கொண்டிருந்தார். இது கட்சி அரசியலினால் பிளவு பட்டிருந்த சிங்கள சுதேசிகளின் இணைவிற்கு பலமான காரணியாக மாறியதி னையும் கவனங் கொள்ள வேண்டும். புலிகளை அரசியல் ரீதியாகப் பலவீனப் படுத்தி அவர்களின் கருத்தியல்களினை உடைத்து கோரிக்கைகளை சுருக்குவ தன் ஊடாக புலிகளினையும் தென்னிலங்கையினையும் தன் கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டுவர முடியும் என்று கணக்குப் போட்ட ரணிலுக்கு புலிகளின் ஊடாகவே அக்கனவினை அழித்தனர் சிங்கள கடும் போக்குவாதிகள். இவற்றின் பின்னணி யில்தான் நான்காம் கட்ட ஈழப்போராட்டம் ஆரம்பிக்கின்றது. புலிகளைப் பொறுத்தமட்டில் கருணா - ரணில் சதியினால் நான்காம் கட்ட ஈழப் போராட்டத் தினை அதிகரித்த பலவீனத்துடன் எதிர்கொள்ள வேண்டிய துர்ப்பாக்கியம் ஏற்பட் டது. இதே போல் பயங்கரவாதத்திற்கு எதிரான போர் என்ற வகையில் உலகின் கவனக் குவிப்பினை தனக்கு சாதகமாக மாற்றிக் கொள்வதில் ஜனாதிபதி வெற்றி கண்டார். குறிப்பாக இந்தியா, பாக்கிஸ்தான் என்பன நேரடியாக யுத்த களத்திலும் சீனா மற்றும் ரஷ்யா அய்க்கிய நாடுகள் சபையிலும் இலங்கைக்கு பெரும் உதவி யாகவிருந்தன. (மேலதீக தகவல்: "இந்தியப் பிரதமர் 100கோடி ரூபாய் பணமும் தமிழ் நாட்டரசின் குறிப்பிடும் படியான உதவிகளுமே இப்போராட்டத்தில் வெற்றி பெற துணை புரிந்தன" இந்தியாவுக்கான இலங்கைத் தூதுவர், மக்கள் தொலைக் காட்சி செய்திகள், 18.05.2009).

ஆக, நான்காம் கட்ட ஈழப்போராட்டத்தின் பின்னடைவுகளையும் வெற்றி களையும் நாம் கண்டு கொண்டிருந்தோம் என்ற வகையில் அது பற்றிய முன் வைப்புக்களை இங்கு பேசவில்லை. ஆயுதங்களை கைவிட தாம் தயார் என வே.பிரபாகரன் இறுதியாக தன்னிடம் கூறியதாய் புலிகளின் அனைத்துலக தொடர்பாளர் செ.பத்பநாபன் பிரித்தானிய தொலைக்காட்சியான Chennal4ற்குத் தெரிவித்திருந்த போதும் அரசு தன் பாதுகாப்பு வலையத்தினை சுருக்கிக் கொண்டே போனமை இந்த வேண்டுகோள் கவனங்கொள்ளத்தக்கதாய் மாற்றம் பெறவில்லை. அதே நேரம் புலிகளை முற்றாக அழித்து விடுவதுதான் ஒரே வழியென்று அரசு களத்தில் கங்கணம் கட்டிக்கொண்டு இருந்தமையும் இந்த குரல் கவனத்தில் கொள்ளும் ஒன்றாய் அமையாமல் போனதற்கு காரணமாயிற்று. இறுதிக்கட்ட சரணடைவுகள் கூட கணக்கில் எடுத்துக் கொள்ளப்படாமலும் யுத்தக் குற்றங்களின் பேரெண்ணிக்கையோடும் இந்தக் கட்ட ஈழப்போர் நிறை வை நோக்கி நகர்ந்தது. இருப்பினும் 16.05.2009 பிற்பகல் விடுதலைப் புலிகளின் முன்னணித் தலைவர்கள் 360 பேருடன் சுருங்கிய பாதுகாப்பு வலையத்தினை விட்டு வெளியேற முடியாது என்று கருதிய வே.பிரபாகரன் பாரிய குண்டொன் றை வெடிக்கச் செய்து தற்கொலை செய்து கொண்டதாய் செய்திகள் இலங்கை பூராகவும் பரவியது. என்றாலும் எந்த தரப்பும் இதனை உறுதிப்படுத்தவில்லை. பின்னர் ஜனாதிபதி ஜி11 மகாநாட்டினை கைவிட்டு இடைநடுவில் நாடு திரும்பி யது இந்தச் செய்தியை உண்மைப்படுத்தும் ஒன்றாகவே கொள்ளத்தக்கதாய் அமைந்தது. இறுதியாய் இன்று 18.05.2009 பிற்பகல் 12.30க்கு உறுதிப்படுத்தப்பட்ட தகவல்கள் கிடைத்தன. என்றாலும் சைனட் அருந்தி தற்கொலை செய்து கொண்ட புலிகளின் தலைவர்களையும் குண்டு வெடிப்பின் மூலம் தம்மை வீரச்சாவிற்கு உள்ளாக்கிக் கொண்ட தலைவர்களையும் தாமே கொன்றதாக அரசாங்கத்தின் செய்திக் குறிப்புக்கள் கூறிக் கொண்டேயிருக்கின்றன.

25000ற்கும் அதிகமானவர்களை படுகாயங்களுக்குள்ளாக்கியும் 10000-15000 தமிழர்களை பலிகொடுத்தும் ஏராளமான மனிதப்பேரவலம் ஏற்படக்காரணமாகிய நான்காம் கட்ட ஈழப் போராட்டம் 18.05.2009 உடன் நிறைவு பெற்றதாகக் கொள்ளலாம் (என்றாலும் பல தமிழ் தோழர்கள் வே.பிரபாகரனின் மறைவை ஏற்றுக் கொள்ள முடியாது, அது பொய்ப் பிரச்சாரம் என்றுதான் நம்புகிறார்கள். அஷ்ரஃப் அவர்களின் கொலையைக் கூட நாம் அவ்வாறுதான் நம்ப மறுத்தோம் என்பதுவே நினைவில் வருகின்றது). இப்போது திரும்பிப் பார்க்கின்ற போது நான்காம் கட்ட ஈழப் போராட்டம் எதைச் சாதித்தது?.

பல்வேறு சந்தர்ப்பங்களில் இப்பேரவலத்தினை தடு;த்திருக்கக் கூடிய சந்தர்ப்பங்கள் கிடைத்தும் கூட இராணுவத்தீர்வில் கொண்டிருந்த அபரிமிதமான நம்பிக்கைகள் ஒரு இனத்தின் வாழ்வினை சீரழித்து நிம்மதியற்றதாக்கி விட்டது. நம்பிக்கையீனங்களை உருவாக்குவதில் வெற்றி கண்ட இந்தப் போராட்டம் மக்களை வளப்படுத்துவதில் பின்தங்கி விட்டதினை நாம் நினைவிற் கொள்ளல் முக்கியமாகும். சக துரோகமிழைப்புக்கள் ஒரு இனத்தின் பெரும் போராட்டத் தினை பேரவலங்களின் மடியிலும் நந்திக்கடல் இரத்தத்திலுமே முடித்து வைத் துள்ளன.

இனி ஜந்தாம் கட்ட ஈழப் போராட்டமா?

பல்வேறு காலகட்டங்களில் பல தலைவர்களிற்கு எதிராக தொடங்கப்பட்ட ஈழப் போராட்டத்தின் ஆயுதத் தரப்பின் தளபதியாக ஒருவரே இருந்து வந்தார். இந்த இடத்தில் பிடல்கஸ்ரோ கூறிய ஒரு வார்த்தை நினைவிற்கு வருகிறது. "நான் பல அமெரிக்க ஜனாதிபதிகளைக் கண்டுள்ளேன். ஆனால் அவர்கள் ஒரு கஸ்ரோவையே கண்டுள்ளனர்" என்பதாகும். வே.பிரபாகரன் இலங்கையின் பல தலைவர்களை கண்டுள்ள போதும் அவர்கள் மரணிக்கும் வரையும் ஒரே ஒரு பிரபாகரனையே கண்டனர்.

நமது மக்களிடையே குறிப்பாக தமிழ் தோழர்களிடையே ஒரு அச்சம் ஏற்பட்ட தினை உணர்ந்து கொள்ள முடிந்தது. இனி நமக்கு ஏற்படும் இழப்புக்களை யார் தட்டிக் கேட்கப் போகிறார்? என்பதாகும். இந்த கூற்றானது எனது தமிழ் தோழி யொருவர் என்னிடம் தொலைபேசியில் கேட்டதே. நமது மக்களின் மன உணர்வு கள் கூட வன்முறைக்கே தலைசாய்ப்பதை இது காட்டுகிறது. இந்த இடத்திலி ருந்துதான் ஜந்தாவது போராட்டம் வெளிக்கிளம்புவதாக கொள்ள முடியும்.

இப்போது ஜனாதிபதிக்கும் இலங்கை மக்களிற்கும் புறமொதுக்கி விட முடியாத ஒரு கால கட்டமும் சந்தர்ப்பமும் கிடைத்திருக்கிறது. புறையோடிப் போன இந்த அவலங்களிலிருந்து மீண்டு ஜனாதிபதியே சொல்வது போல அனை வரும் இலங்கையர் என்ற அந்தஸ்தைப் பெறுவதே இச்சந்தர்ப்பத்தின் முக்கிய குவிமையச் செயற்பாடாக இருக்க வேண்டும். நான் நினைக்கிறேன் இலங்கை யின் உள்நாட்டு, இனங்களிற்கு இடையிலான முரண்பாடுகளை இனியும் வளரா மல் அனைத்து மக்களும் கௌரவத்துடன் வாழ முடியும் என்பதற்கான அதியுச்ச சந்தர்ப்பம் இதுவாகும். அதிகாரங்களைப் பகிர்ந்து சிறுபான்மை மக்களின் வாழ்வு ரிமையினை உத்தரவாதப்படுத்திக் கொள்ள இதனை அரசாங்கம் பயன் படுத்த வேண்டும். வட மாகாணத்திலிருந்தும் நாட்டின் ஏனைய பிரதேசங்களில் இருந் தும் விரட்டியடிக்கப்பட்ட மற்றும் புலம் பெயர்ந்த மக்களினை மீள தங்களின் இடங்களில் குடியேற்றுவதன் மூலமும் சிங்கள நாடு பிடிக்கும் பாசிசத்தினை கை விடுவதன் மூலமு; மீளவும் இந்த குட்டித் தீவினை வளப்படுத்தி மக்களினை இலங்கையன் என்ற பாசத்தினை உணரச் செய்ய வைப்பதும் மிக முக்கியமான தாகும்.

அய்க்கிய இலங்கைக்குள் அதிகாரங்களை பகிர்தளிக்க கொழும்பு முயலுமாக விருந்தால் ஜந்தாம் கட்ட ஈழப் போர் நம் மக்களின் மேம்பாட்டுக்காய் உருப் பெறும். இது தமிழர்களிற்குப் பொருந்துவது போலவேதான் முஸ்லிம்களிற்கும் பொருந்தும். மாறாக மக்களினை ஏமாற்றி அரசியல் நடத்தி கோடி கோடியாக சொந்த வங்கிக் கணக்கினை நிரப்பிக் கொள்ள அபிவிருத்திப் பணிகளை மேற் கொள்ளத் துவங்கும் போதும், தென்னிலங்கையின் சிங்கள கடும் போக்காளர் களை ஆரத்தழுவிக் கொண்டு ஒற்றையாட்சியின் அகோரத்திற்கு தொடர்ந்தும் தாளம் போட்டுக் கொண்டிருந்தால் ஐந்தாம் கட்ட ஈழப் போராட்டம் மீளவும் கரை படிந்த துயரங்களின் தொடராகவே மாறிவிடும். இதனையே நாம் வரலாறு நெடு கிலும் கண்டு வந்திருக்கிறோம்.

தமிழில் பேசுவதில் ஜனாதிபதி காட்டுகின்ற சிரத்தை அதிகாரங்களினை பகிர் தளிப்பதிலும் நிலையான வாழ்வுரிமையினை வழங்குவதிலும் இனி காட்டப் படுமாயின் மனிதப் பேரவலங்கள் முடிந்து விட்டதாய் கொள்ளலாம். ஆனால் நமக்கானவர்கள் என காட்டிக் கொள்ளும் நமது சொறனை கெட்ட அரசியல் தலைமைகளிடம் நமது மக்களின் வாழ்வுரிமை பற்றிய கேள்விகளை நெஞ்சை நிமிர்த்திக் கேட்காவிடில் சூறையாடப்பட்டவர்களாகவே மாறிவிடுவோம்.

டிஜிட்டல் யுத்தமும் சிறுபான்மை சமூகங்களது மையத்துக்கான விளையாட்டும்

2009-04-03T05:30:00.001-07:00

- பர்ஸான் ஏஆர் : எம். அப்துல் றஸாக்

இன்று மிக அதிகமாக உபயோகிக்கப்படும் சொற்பிரயோ கங்களில் எண்மையம் எனப்படும் டிஜிட்டல் - Digital - மிக பெரும்பாலான இடத்தினை விரும்பியோ விரும்பாமலோ நிரப்பி அதிகாரம் செலுத்திக் கொண்டிருக்கிறது. வெறும் தகவல் தொழில் நுட்பத்தின் பின்புலப்பதமாக உருப்பெற்ற டிஜிட்டல் என்ற சொல்லானது காலப்போக்கிலும் அது அடைந்து கொண்ட உலகளாவிய ஆக்கிரமிப்பு வெற்றியின் பின்னர்; அதிகாரத்தினைக் கொண்டு இன்று வலுவான ஒரு கருத்தியலாக தனக் கென ஒரு உலகினையும் வடிவமைத்துக் கொண்டுள்ள தனை நாம் காண்டுகொள்ள முடிகிறது.

Digital என்பது Digit என்ற ஆங்கில மொழிப்பதத் திலிருந்து வந்த ஒன்றாகும். Digit என்பதினை தகவல் தொழில் நூட்பவியலாளர்கள் 0-9 வரையான இலக்கங்களி னையே குறிக்கும் ஒரு தொழில்நுட்ப சொல்லாடலாக இன்று வடிவமைத்துக் கொண்டுள்ளனர். இந்த பாகுபாட்டு முறைமையே பின்னர் டீயiயெசழல உழசனடின் பயன்பாட்டுக் குரியதாய் மாற்றியமைக்கப்பட்டதனை தகவல் தொழில் நூட்ப எண்மைய வடிவமைப்பு அல்லது உருவாக்க வரலாறுகளிலி ருந்து கண்டுகொள்ள முடியும். னுபைவை என்பதினை டுழபெ அயnஇ யலெ ரெஅடிநசள கசழஅ 0 வழ 9 என்றும் ய கiபெநச ழச வழந என்றும் குறிப்பிடுகிறது. றுமைநினையை தகவலை சேமிக்க, முறைவழியாக்க, உள்ளீடு செய்ய, அலைபரப்ப, பரிமாற, வெளியீடு செய்ய, காண்பிக்க, மரபான அலைவடிவங் களையும் (காந்த ஒலி நாடா போன்றவை), குறியீடுகளையும் (எழுத்துக்கள், இலக்கங்கள்) பயன்படுத்தாது இரண்டடிமான எண்களை அடிப்படையாகக் கொண்ட வழிமுறைகளை பயன்படுத்துதலைக் குறிக்கும் எனக்கூறுவதினையும் நாம் அவதானிக்க முடியும். இந்த சொல்லிற்குள்ள கருத்து நிலையானது நவீன தொடர்பாடல் தொழில் நூட்பத்தின் ஆணிவேர் பற்றிய ஆய்வுக்கு நம்மை அழைத்துச் செல்வதினைக் கண்டுகொள்ளலாம். இதன் போது யுயெடழப ஓ னுபைவையட என்ற வித்தியாசமான தொழில் புரட்சி ஏற்பட்ட தினை கவனத்தில் கொள்ளல் வேண்டும். இதற்கு முன்னர் மரபான காந்த அலைவடிவிலிருந்த செய்தி, கருவிகளின் செயல் மற்றும் பொறிமுறைக் கடத்துகையினை குறியீட்டு முறைமைகளினூடான தகவல் பரிமாற்றமாக மாற்றியமைத்த வரலாற்றின் மிக முக்கிய பாத்திரத்தினை னுபைவைஇ னுபைவையட என்பவைகளின் செயற்பாட்டு ஒழுங்குகளே செய்தன என்பதில் எதிர்வாதங்களுக்கு இடமின்றிப் போய்விடுகின்றன.

மேலும் னுபைவை என்பதிலிருந்து பெறப்பட்ட னுபைவையட என்ற சொல்லானது தகவலினை மாறிக்கொண்டிருக்கும் இலத்திரனியல் குறியீ;டுகளின் தொகுதியினை ஒரு கணிப் பொறி சார்ந்து பரிமாற்றிக் கொள்ளல், இலக்க வடிவிலான ஒரு தொகுதி, ஒரு புள்ளியினை விட பெரிதான சில இலக்கங்களி லான குறியீட்டு வகைமை எனக் கொள்ள முடிகிறது. இது பற்றிய தேடலின் போது பின்வரும் விடயங்களினை பொருத்தம் கருதி சற்று விளங்கிக் கொள்ள முயலுதல் முக்கிய மாகும். குறியீட்டு வகைமைக்குள் உள்ளீர்க்கப்பட்ட தகவல்களை ஒரு முனையிலிருந்து இன்னொரு முனைக்கு அல்லது ‘1’ எனப்படும் நேர்முனையிலிருந்து (Pழளவைiஎந) ‘2’ எனப்படும் மறைமுனை (ழெn-pழளவைiஎந) நோக்கிய பரிமாற்றம் செய்தல், ஒழுங்கு படுத்தப்படாத தகவல்களை ஒழுங்கு படுத்தல் (Pசழஉநளளiபெ)இ சேமித்தல் மற்றும் அது தொடர்பான ஏனைய விடங்களிலும் ஈடுபடல் என இத்தளத்தின் செயற்தன்மைகள் விரிந்து கொண்டே செல்கின்றன. (நீண்டு செல்லும் இந்த விளக்கங்களானது தனிப் பிரதிகளினை வேண்டி நிற்பவை. அதன் காரணமாய் இந்தளவில் இதனது விளக்கங்களினை சுருக்கிக் கொள்வோம்).

இங்கு டிஜிடலும் இதனுடன் இணைந்த இதர தொழில் துறைகளின் புரட்சிகளும் மேற்கின் நலன்களினை அதிகம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்திக் கொண்டிருக்கும் தன்மையானது டிஜிடல் சென்றடையா மக்களிடையே ஒருவகை எதிரி நிலையினை ஏற்படுத்திவிட்டிருக்கின்றது. அதாவது டிஜிடல் தொழில் நுட்பத்தின் மீதான எதிர் பார்வையாய் உருமாறும் இப்படியான போக்குகள் புதிய தொழில் நுட்பங்களின் பாவினையிலும் அதனைக் கொண்டு எய்தப்படும் சமூகவியல், மானிடவியல் உட்பட அனைத்து அடைவு மட்டங்களிலும் ஒரு வித அசட்டுத் தேக்கத்தினை தொடராகவே தன்னுடன் தக்கவைத்துக் கொண்டுள்ளது. வரலாற்றின் போக்குகளில் மரபுகள் எந்தளவு முக்கியமோ அதே அமைப்பில் நடைமுறை உலகின் செல்நெறிகளும் முக்கியப்படுகின்றன.

அதேபோல், டிஜிடல் துறையினை கையில் வைத்துக் கொண்டுள்ள பல நிறுவனங்களும் நாடுகளும் இந்த தொழில் நுட்ப வளர்ச்சியினை பரவலாக்குவதில் கையாண்டு வருகின்ற மெத்தனப் போக்கானது வரலாற்றில் காணப்பட்ட பல்வேறு பிரிப்புக் கோடுகளினையும் அதன் மூலம் உருப்பெற்ற தேச மற்றும் சமூக தளங்களினையும் நினைவுபடுத்துவதினை அவதானிக்க முடியும். இந்த பிரிப்பு நிலையினை மிக வேகமாக ஏற்படுத்தியதில் (அதுவும் நடப்பு தசாப்தத்தில்) இணையத்தின் பாத்திரம் முதன்மை பெறுகின்றது. ஐகெழசஅயவழைn வுநஉhழெடழபல என்றிருந்த இந்தத் துறையானது இணையத்தின் வேகமான ஆக்கிரமிப்பின் பின்னர் ஐகெழசஅயவழைn ஊழஅஅரniஉயவழைn வுநஉhழெடழபல என மாற்றமடைந்ததாகக் கொள்வர். ஆக, ஊழஅஅரniஉயவழைn என்ற ஒழுங்கானது உலகின் பிரிவினைக்கான வழிமுறைகளினை உருவாக்கி அதிகாரத்தின் மையத்தினை தனதாக்கிக் கொள்வதில் இதுவரை எவ்வகையான பங்களிப்பினை ஒவ்வொரு காலகட்டத்திலும் செய்து வந்ததோ அதே வரலாற்றுப் பாத்திரத்தினை இந்த நூற்றாண்டின் மீதும் செய்து வெற்றி கண்டுகொண்டே இருகின்றது. இங்குதான் இரத்தமோ சத்தங்களோ இன்றி நடாத்தப்பட்டுக் கொண்டிருக்கின்ற “னுபைவையட றுயச - டிஜிடல் யுத்தம்” மிக முக்கியமாய் மையப் பரிசீல னைக்குக் கொண்டுவரப்பட வேண்டும் என்று நினைக்கிறோம்.

வரலாற்றில் ஓரங்கட்டப்பட்ட, தீண்டத்தகாத, விளிம்பு நிலை க்குள்ளான, மற்றும் தலித்கள் என அடிமை சாசனத்தின் முகங்கள் பல்வேறு வகைப்பாடுகளின் ஊடாய் அடையாளப் படுத்தப்பட்டு வந்துள்ளது. இவ்வாறு வௌ;வேறு காலகட்டங் களிலும், வௌ;வேறு சமூகங்களிலும் இந்தப் பிரிப்புக்கள் இருந் தாலும் சமூகங்களிற்கிடையே மற்றும் ஒரே சமூகத்திற்குள் காணப்பட்ட உயர், தாழ் சமூக நிலைகளே இவற்றின் பின் னால் இருந்து வந்துள்ளன. இந்தவகை சமூக நிலைகளானது தோற்றம் பெறுவதற்கு பல்வேறு காரணிகள் நேரடியாகவும் மறைமுகமாகவும் செயற்பட்டுள்ளதி னை காண்கிறோம்.

அடிமை, குல பேதங்களினாலும் பெண்களிற்கு எதிரான வன்முறைகளினாலும் புரையோடிப்போயிருந்த அறாபிய வரலாற்றில் முஹம்மது நபிகளார் மிக முக்கிய பாத்திரத்தினை ஏற்படுத்தியவர். சமூக நீதிக்காகவும் சமத்துவ மனித வாழ்க் கைக்காகவும் பெண்கள் சம அந்தஸ்த்தை அனைத்துத் தளத் தினிலும் பெற்றுக் கொள்வதற்காக மிகப் பெரிய பேராட்டங்களி னையும் அதனுடனிணைந்த ஒரு சமூக ஒழுங்கினையும் நபிகளார் உருவாக்கினார். பொருளாதாரத்தினை மையப் படுத்திய சமூக முரண்பாடானது கால்மாக்ஸ், ஏங்கல்ஸ் காலத்தில் தத்துவார்த்த ரீதியில் விளக்கமளிக்கப்பட்டு அக்கொடு மைக்கு எதிரான புதிய ஒழுங்குகள் விஞ்ஞான முறைமை களினூடாக முன்வைக்கப்பட்டன. மரபில் ஆதிக்கம் செலுத்தி மத வைராக்கியத்தின் துணையுடன் சாதிக் கொடுமையினை கடவுளின் பெயரால் நிகழ்த்திக் கொண்டிருந்த ஆதிக்கப் பிரிவினை உடைத்து பெரியார் தன் அரசியலை மக்களிற்கு வழங்கினார். இந்துத்துவத்தின் வெறியிலிருந்தும் அதன் முரண்பட்ட சமூக நீதியிலிருந்தும் அம்பேத்கர் வெளியேறி தன் சமூகத்துடன் சம நீதியினை பேசிய பௌத்தத்தை தழுவினார். இவ்வாறு நீண்டு செல்லும் அநீதிக்கும் தீண்டாமைக்கும் எதிரான போராட்டம் என்பது ஒன்றும் புதிதல்ல. காலத்தின் போக்கினில் இந்த எதிர்ப்பியக்கங்கள் மக்களினை சுரண்டிக் கொண்டிருக்கும் அனைத்துக்கும் எதிராக கைகோர்துள்ள தினை நாம் கண்டுகொள்ளலாம்.

வர்க்க முரண்பாடானது சமூகத்தில் ஏற்படுத்திய பாதிப் பினை இனங்கண்டு கொண்டமையும் அது வரலாற்றில் இடம் பிடித்துக் கொண்ட மிக மோசமான அந்தஸ்துமே மாக்ஸிஸத் தின் தோற்றுவாய்க்கான காரணி. இன்று இனங்களிற்கு இடையிலான முரண்பாட்டுக்கும் நாடுகளிற்கு இடையிலான அனைத்து வகை போராட்டங்களிற்கும் டிஜிடல் தொழில் விளையாட்டுக்களே பிரதான காரணியாக இருக்கின்றது. நாம் மேலே பார்த்தது போல் இத்தொழில் துறையில் முன்னேற்றம் அடைந்து கொண்டவன் அல்லது அதனை தன் கைக்குள் இன்னும் அடைத்து வைத்துக் கொண்ட நிறுவனங்களே மிகப் பெரிய சுரண்டல் பிரிவினராக இருக்கின்றனர். நமது வளங் களில் மிகக் கூடியவை பல்வேறு டிஜிடல் தொழில்துறைகளின் ஊடாக இந்த ஆதிக்க நாடுகளிற்கும் நிறுவனங்களிற்கும் மிக அதிகளவில் ஏற்றுமதி செய்யப்படுகிறது. நம்மைச் சுரண்டி தன் இலாபங்களை நிலை நிறுத்திக் கொள்ளும் இந்தப் பிரிவினர் தங்களின் இருப்பினை மாத்திரமே ஸ்திரப்படுத்திக் கொள்வதில் குறியாய் இருப்பதுடன் ஒரு நுகர்வாளனுக்குரிய உரிமை களினைக் கூட தர மறுப்பதினை நாம் மிக வெளிப்படையாக இன்றும் அனுபவிக்கிறோம். என்னதான் அளிப்புரிமை நியதி களின் அவசியத்தினைப் பற்றி இந்நிறுவனங்கள் வாய்நிறைய கூறிக்கொண்டாலும் தம் நலன்களினை விட்டுக் கொடுக்க தயாரில்லாததை நாம் நன்கறிவோம்.

தங்களிடம் இருக்கின்ற இந்த காலப்பகுதிக்கு உரிய மிகப் பெரிய வணிக, அரசியல் கட்டமைப்பான டிஜிடல் தொழில்துறை யினாலும் இதன் உலகளாவிய வெற்றியினா லும் நிலை நிறுத்தப்பட்டுள்ள அதிகாரமானது விளிம்பு நிலை மக்களாக இனங்காணப்பட்டிருக்கும் மூன்றாம் மண்டல மக்களை உலக இயங்கியலிலிருந்து பின்தள்ளி விட்டிருப் பதினை உணர்ந்து கொள்ள முடியும். இங்கு மூன்றாம் மண்டல மக்களிலும் அதிகாரத்தினதும் வர்க்கத்தின் உயர் நிலைகளாக தங்களி னை அடையாளப்படுத்தும் ஆதிக்கப் பிரிவுகளும் இந்தத் துறை யினை பணம் சம்பாதிக்கும் துறையாகக் கருதி மக்கள் சுரண் டலில் ஈடுபடுவதையும் மனங்கொள்ளல் முக்கியம்.

தங்களிடம் இருக்கும் பாதுகாப்பான அறிவியல் துறையினால் தங்களினை காப்பாற்றிக் கொள்ளும் இந்த சுரண்டல்காரர்கள் தாங்கள் சார் விடயங்களினை மாத்திரம் உலக நியதியாக காட்டிக் கொண்டிருப்பதுதான் மிகப் பெரிய அபத்தத்தின் வடிவமாகும். அதாவது யாரிடம் இந்த நூற் றாண்டின் அதிகாரக் குவியமான இத்துறைசார் பலம் இருக்கிறதோ அவர்களே மேற்சொன்ன நியதி வகுப்பாளர் களாக செயற்படுகின்றனர். மேலும் தேசங்களிற்கிடையி லான எல்லைகள் புறந்தள்ளப்பட்டு அரசியல் அமைப்பாக்கத்திற்கு வெளியே மக்களினை இணையச்செய்து கொண்டிருக்கும் இந்த அரசியல் முறைமையானது இவ்வதிகாரம் உள்ளவர் களினை மாத்திரம்தான் அடையாளப்படுத்துவ தினை கவனித்தல் வேண்டும்.

ஒரு புறம் இவ்வடையாள முகங்களின் உள்ளே நமக்கான செயல் ஒழுங்குகளிற்கு இடமில்லை என்ற கருதுகோளானது இத்துறைக்கு எதிர்ப்புள்ளியில் நமது சமூக கதையாடல்கள் இடம்பெற காரணமாகிவிட்டது. இதற்கு பிரதான காரணம் மேற்கை எதிர்ப்பதே நமது கலாசாரத்தின் உறுதியான நிலை யென்ற தொய்வுப் பண்பாகும். அதாவாது டிஜிடல் தொழில் நுட்பத்தின் சிறிய உபகரணங்களை மேலோட்டமாகப் பயன் படுத்திக் கொண்டு ஒரு பிரதான (சில வேளைகளில் கழிவு களின்) நுகர்வாளர்களாகவே தொடர்ந்து இருந்து கொண்டிருப் பதினை இது குறிப்பிடுகிறது. இதற்கு மாறாக டிஜிடலினால் நமக் கான சமூக கதையாடல்களினை மேற்கொள்வதினை நாம் தவிர்த்துக்கொண்டும் அல்லது நம்மால் அறியப்படாமலும் விடுபட்டுக் கொண்டே வருகின்றது.

இங்கு டிஜிடல் துறையினை தூரமாக்கி விடுவதினையும் பார்க்க நம்மை நாமே அறியாமல் அழிவுக்குள் தள்ளப்பட்டும் நமது அடையாள அழிப்பினை மேற்கொள்ளும் இத்துறையின் ஊடாக நமது அடையாள காப்பினை மேற்கொள்வதினை எடுத் துக் கூறுகிறோம். டிஜிடல் யுத்தத்தில் விரும்பியோ விரும் பாமலே உள்ளீர்க்கப்பட்டுள்ள நாம் இதற்குள் போராடிதான் ஆகவேண்டும். இந்த யுத்த களத்திலிருந்து வெளியேறி ஒரு போதும் வாழ முடியாத சூழல் உள்ளது மிக வெளிப்படை யாகும். அனைத்துத் துறைகளும் இத்துறையின் புரட்சிக் குள்ளே சிக்கி விட்டதினை நாம் நன்கறிவோம்.

ஆக மிகப்பெரிய ஆயுதமாக இன்று நம்முன் தோற்றம் பெற்றுள்ள டிஜிடலினை (மாயை) என்றும் கூறிப்பிடலாம். சிறு பான்மை சமூகங்களின் விழிம்பு நிலைப்படுத்தலுக்கு எதிரான போராட்ட வழிமுறைக்கு சாதகமாகப் பயன்படுத்தும் முறைமை களினை ஆய்வு செய்தல் முக்கியம் பெறுகிறது. நாம் ஏற்க னவே பார்த்த சமூக காப்புற்கான அனைத்து போராட்டங்களும் தமக்கு முன்னிருந்த எதிரிகளை முற்றாக எதிர்த்தே தம்மை காத்துக் கொண்டதுடன் அடையாளங்களாகவும் மாறின. ஆனால் நமக்கு முன்னுள்ள இந்த எதிரியினைப் பயன் படுத்தி இந்த யுத்தத்தில் நம்மை காத்துக் கொள்ளும் வழிறைகள் உள்ளது தான் மிகுந்த சுவாரசியயமாகும். ஆனால் நாம் இந்த போராட்டத்தில் எங்கு இருக்கிறோம் என்ற கேள்வி இன்னும் தொக்கு நிற்கிறது.

சுயநிர்ணயத்துக்கான பன்மை இயங்குதளங்கள் : இலங்கை முஸ்லிம் தேசம்

2009-04-03T05:30:00.000-07:00

ஏற்கனவே நாம் நமக்கென வரையறுத்துக் கொண்டுள்ள அனைத்து மதிப்பீட்டுத் தளங்களின் அதிகாரங்கள் இப்பிரதியை வாசிப்புச் செய்யும் போது நிச்சயமாக குறுக்கீடு செய்து கொண்டே இருக்கும். அவ்வதிகாரங்கள் வழங்கிய செய்திகளை சட்டென்று ஒதுக்கிவிடுவதும் கஷ்டமான ஒன்றே. ஆனால் மிக நியாயமான செயற்பாடுகளினை உணர்வுகளிற்குள் முழுமையாக புதைத்து விடாமல் அகன்ற பார்வையுடன் தொடர்வதற்கு அதிகாரங்களின் மதிப்பீட்டுச் செய்திகளை ஒரு பக்கமாய் வைத்துவிட்டு பிரதிகளினை வாசிப்புச் செய்வதே சமநிலைத் தன்மையென கருதமுடியும்.

ஒற்றைக் கதையாடலின் போக்கிலே அனைத்தையும் கற்று, பார்த்து, புரிந்து, செயற்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் நம்மிடையே பன்மைத் தன்மைகளை ஆகக் குறைந்தது நம்முன்னே வைத்துப்பார்ப்பதும் கூட மிகுந்த இறுக்கமானதாகவே இன்னும் இருக்கின்றது. ஒட்டுமொத்த சமுகத்தின் குரல், அனைவரும் ஒன்றாகுதல், ஏக பிரதிநிதித் தத்துவ விளக்கங்கள், பொதுமைப்படுத்தல்கள், நாம் கூறுகின்ற கருத்துக்களிற்கு மாத்திரமே மதத்தில் உறுதியான ஆதாரங்கள் இருக்கின்றன, மற்றைய அனைத்தும் இட்டுக் கட்டப்பட்டவைகளே, அவர்கள் புதியதை மதத்திற்குள் கொண்டுவர எந்த அங்கிகாரமும் இல்லை, மத்ஹப்பினை பின்பற்ற வேண்டியதில்லை, மத்ஹப்பினை மறுப்பது, அறிஞர்களின் கருத்துக்களை எதிர்ப்பது மிகத் தவறானது என்பன போன்றவையும் இன்னும் அதிகமான இவ்வகையான கதையாடல்களையும் நாம் அன்றாடம் இந்தச் சூழலில் கேட்கவும் உரையாடலுக்கு எடுத்துக் கொள்ளவும் கூடிய ஒன்றாய் காண்கிறோம். என்றாலும் மதத்தின் அதிகார உருவங்களிற்கு முன் கேள்விகளுக்கு இணைவான கருத்துக்களையேனும் முன்வைக்க தயக்கம் காட்டும் நமது இயங்கியலில் நியாயமான மாற்றத்தின், சிறுபான்மைக் கதையாடலின் அவசியம் வேண்டி இவ்விடயத்தினை முன்வைக்கிறோம். ஒற்றைக் கதையாடலினுடைய சர்வதிகார முகத்தினை புறமொதுக்கி அனைத்து உள்ளகக் குழுக்களினதும் பல்வேறு வகையான கலாசார, பண்பாட்டு, மொழி, நம்பிக்கை இன்னும் அனைத்து கூறுகளினையும் பரஸ்பரமாக நேசித்து வரலாற்றினூடான இத்தேசத்தின் இயங்கு தன்மையினை கண்டு கொள்ளவும் அது பற்றிய உரையாடல்களிற்காகவும் செயற்பட வேண்டிய வரலாற்று தேவையின் அவசியம் இன்று முஸ்லிம் தேசத்தின் இயங்கியலாளர்கள் முன் இருப்பதினை உணர்ந்து கொள்ள முடியும். ஆனால், பன்மைக் கலாசார மாதிரிகளைக் கூட முஸ்லிம் தேசத்தின் உள்ளே அங்கீகரிக்க மறுக்கும் வரட்டு சிந்தனைத் தளங்கள் முஸ்லிம் புத்துயிர்ப்பு இயக்கங்களாக வலம் வந்து கொண்டிருக்கும் சூழலில் இந்த வகை வாசிப்பின் அவசியத்தை நாம் முக்கியத்துவமிக்கதாய் கருதுகிறோம்.

இன முரண்பாடுகளின் மையப் போராட்டங்கள் இலங்கையின் சூழலில் ஏற்படுத்திய சொல்லொண்னா வடுக்களின் பின்னரே குறிப்பாய் முஸ்லிம் தேசம் பற்றிய கதையாடல் பல்வேறு தரப்பினரால் மிக உறுதியான கருத்தியல் வாதமாக அல்லது மறுத்தொதுக்க முடியாத வரலாற்று நியாயத்தின் மிக முக்கிய அம்சமாக முன்வைக்கப்பட்டது. இலங்கையின் சுதந்திரத்திற்கு முன்னமிருந்தே முஸ்லிம் தேசத்தின் மீதான வன்முறைகளும் இதர அதிகார மேலாண்மைகளும் சிங்கள மற்றும் தமிழ் பேரினவாதிகளினால் முன்னெடுக்கப்பட்ட போதிலும் அந்த தருணங்களில் இன்றுள்ள முஸ்லிம் தேசத்தின் இருப்பின் பலமான கதையாடல்கள் கூர்மைப்படுத்தப்பட்ட இயங்கு தளங்களில் இடம் பெற்றிருக்கவில்லை. இது முஸ்லிம் தேசத்தின் அரசியல் வரலாற்றினை பின்தள்ளி விட்ட ஒரு அபாயகர வரலாற்றுத் தேக்க நிகழ்வுகளில் ஒன்றாகுமென் பதில் வாதப்பிரதிவாதங்கள் குறைவாகும்.

இந்த வரலாற்றுப் பின்னடைவினை ஒரு அநாதரவான நிலைக்கும் அங்கீகாரமற்ற தன்மைக்கும் இணைவாகப் பார்த்து சக சிறுபான்மையாய் இருந்து கொண்டு மிலேச்சதிகாரத்தினை தமிழ் ஆயுதக் குழுக்களும் அவர்களின் பக்கவாத்தியங்களான தீவிர பாசிச முகம் கொண்ட தமிழ்வாத, புத்திஜீவித்துவ தலைமைகளும் மேற்கொண்டன. இந்த வேளையிலேதான் முஸ்லிம் தேசம் தன் இருப்பின் மீதான சுய ஆளுகை பற்றிய அரசியல் கதையாடலினை முன்நகர்த்தத் தொடங்கியது. தன்னைத் தனியான இனமாக கொள்வதற்குரிய அனைத்து புறவய மற்றும் உள்ளார்ந்த காரணிகளை முஸ்லிம் தேசத்தினைச் சேர்ந்த பலரும் பல்வேறு தளங்களில் முன்வைத்தனர். ஒரு உப குழு, இனக் குழுமம் என்ற அரசியல் உள்நோக்கங்களுடன் முன்வைக்கப்பட்ட அனைத்து பதப்பிரயோகங்களையும் நிராகரித்த முஸ்லிம் தேச இயங்கியலாளர்கள், மக்கள் தங்களினை இலங்கையில் தனியான தேசமாக கருதி அதற்கான தள செயற்பாடுகளை முன்வைத்தனர். இந்த மிக முக்கிய சமூக இயங்கியலானது அல்லது வரலாற்றுத் தேவையானது இலங்கை வரலாற்றில் முஸ்லிம் தேசத்திற்கென்ற தனித்துவமான நீண்ட பல்வேறு வரலாற்று பார்வையினையும் அதன் பின்னான பல்தள இயங்கியலையும் வெளிப்படுத்தத் துவங்கியது.

இதனுடன் இணைந்தது போல 2002ல் ரணில் - பிரபாகரன் புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தமும் இந்த ஒப்பந்தத்தின் ஊடாய் ஒன்று சேர்ந்து கொண்ட வன்முறையாளர்களின் கூட்டமும் அதன் பின்னான தொடர் சிஙகள இனவாதக் கூக்குரல்களின் தீவிர அரசியல் மேலாதிக்கங்கள்; இலங்கையின் தேசிய அரசியலில் ஏற்படுத்திய பாதிப்புக்களை இங்கு நோக்குதல் வேண்டும். இது முஸ்லிம் தேசத்தின் அரசியல் இயங்கு தளத்தின் செல்நெறியில் பல்வேறு புதிய போக்குகளின் தேவையினை உணரச் செய்தமையினை நாம் அண்மைக் காலங்களின் அரசியலில் கண்டு கொள்ள முடியும். (மிக முக்கிய குறிப்பு: முஸ்லிம் அரசியல்வாதிகளின் சுயநல அரசியல், தேர்தல் செயற்பாடுகளினை முஸ்லிம் தேச அரசியல் போக்காக கருத முடியாது). இவற்றின் கூர்மைப்பட்ட அங்கமொன்றாய் தென்கிழக்கு பல்கலைக் கழக சமூகத்தின் ஒலுவில் முஸ்லிம் தேசப் பிரகடனம் அமையப்பெற்றது. பல்கலைக் கழக மாணவர்களும் முஸ்லிம் தேச மக்களினதும் வெளிப்படையான இத்தேசப் பிரகடனம் முஸ்லிம் அரசியல் வரலாற்றின் மிக முக்கிய அடைவாகும்.

மிதவாத சிங்கள அரசியலின் பங்கு பற்றல் தேசிய அரசியலில் பெற்றுக் கொண்ட பின்னடைவுகள் இலங்கையின் போர், முரண்பாட்டு மையங்களை வீங்கிப் பெருக்க வைத்ததே ஒழிய நேச தேசங்களிற்கான முரணினைவு, சகோதரத்துவப் போக்கினை எதிர்காலத்தில் கண்டு கொள்வதற்கான அனைத்து வாய்ப்புக்களையும் தூரமாக்கியே வைத்துள்ளது. மக்கள் கருத்துக்களை விட ஆட்சியாளர்களின் சுய சிந்தனைகளை மட்டுமே பின்பற்ற வைக்கும் அரசியல் வங்குரோத்து இந்த சமூகங்களின் பல் துறைகளிலும் வெறுப்பேற்படும் தாக்கங்களை ஏற்படுத்திக் கொண்டு இருப்பதனை நன்கு அவதானிக் முடியும்;. சிங்கள மேலாதிக்கத்தின் தீவிர பல்தள ஆக்கிரமிப்பானது அரசின் முழுமையான ஆதரவுடன் மேற்கொள்ளப்படும் சூழலில் முஸ்லிம் தேசத்தின் இருப்பானது இந்தத் தீவின் மண்னோடும், பண்பாட்டோடும், மொழி வழக்கோடும், நீண்ட வரலாற்றுப் பாரம் பரியத்தின் அடியாகவும் உள்ளமையினை வெளிப்படுத்திக் காட்ட வேண்டிய தேவை முஸ்லிம் தேசத்திற்கு இருப்பதனை யாரும் மறுப்பதற்கில்லை. இந்த நிலையில் நாம் மேலே பார்த்த பல்வேறு தளங்களினூடாக முஸ்லிம் தேசத்தின் இருப்பியலின் உறுதிப்பாட்டினை கண்டு கொள்ள முடியும்.

அடுத்து, முஸ்லிம் தேசத்தின் இயங்கியல் தளத்தின் உள்ளே இஸ்லாமிய சிந்தனைகளின் பன்முகப் பார்வைகள் என்பன மிக முக்கிய இடத்தினைக் கொண்டிருக்கிறன. ஏனெனில் ஏனைய மதப்பிரிவுகளை எடுத்து நோக்கும் போது அவர்களின் போதனையில் அரசியல் இயக்கமொன்றின் வழிகாட்டலினைக் கண்டு கொள்வது க~;டமாகும். அன்று வாழ்ந்த அரசுகளுடன் சமரசமென்ற போக்கினையே ஏனைய மதப் பிரிவுகள் பெரும்பாலும் கொண்டிருந்தன. ஆனால் இஸ்லாமிய சமூகத்திற்கான சமூக நியதிகளை, ஒழுங்குகளை, பண்பாடுகளை மற்றும் இதர சமூக அங்கங்களின் செயற்பாட்டுத் தளத்தினை நாம் எடுத்துப் பார்க்கும் போது, இஸ்லாம் ஒரு இறைவழிபாட்டினால் பல்வேறு சமூக ஒழுங்கினையும் அரசியல் அடையாளத்தினையும் அர்த்தப்படுத்தும் தன்மையினைக் கொண்டிருப்பதினை மிக வெளிப்படையாக கண்டு கொள்ள முடியும். இதனால்தான் இஸ்லாம் மிக இறுக்கமான சமூக ஓழுங்கினை கொண்ட மார்க்கம் என்ற கருத்து உலாவிக் கொண்டிருக்கிறது. அதாவது சந்தர்ப்ப சூழ்நிலைகளிற்கு ஏற்ற நெகிழ்வான அரசியல் தன்மையினையும் பல்கலாசாரக் கூறுகளையும் இஸ்லாமிய அரசுகளிலும் இஸ்லாமிய போதனாசியர்களிடமும் அவர்கள் தத்தெடுத்துக் கொண்ட இஸ்லாமிய இயக்கங்களிடமும் காணப்படுவதில்லை என்பது பெரும்பாலான சமூக செயற்பாடுகளில் இருந்து கண்டுகொள்ளலாம். இஸ்லாம் அடையாளப்படுத்திய பன்மைத்தன்மை காலப்போக்கில் மாற்று உருவம் கொண்டதினையே இது குறிக்கின்றது. உண்மையிலேயே இஸ்லாமாகவும் அதன் உருவமாகவும் இன்று நம்மிடையே புழக்கத்திற்கு விடப்பட்டுள்ள பல்வேறு விடயங்கள் நவீனத்துவத்தின் அறிவியல் மடத்தனங்களினால் உருவாக்கப்பட்டு ஒரு நீண்ட நெடிய பலமான வரலாறாக காட்சிபடுத்தப்பட்டுக் கொண்டிருக்கின்றன. இந்த விடயம் நீண்ட கலந்துரையாடலுக்குரியதாயினும் எமக்கு தேவைப்படும் விடயங்கள் பற்றிய குறிப்புக்களை இங்கு எடுத்தாள்வோம்.

இஸ்லாம் தேசியம் தொடர்பில் எப்படியான பார்வைகளை முன்வைக்கிறது என்ற வாதம் வெறும் காற்று வழி ஓலங்களாக அல்லது தொலைபேசி உரையாடலாக ஒரு சில இஸ்லாமியவாதிகளால் முன் வைக்கப்படுவதினை நாம் இன்று சந்தித்து வருகிறோம். தேசியம் இஸ்லாமிய உம்மாவிற்கு அல்லது முஸ்லிம் சமூகத்தின் பலத்திற்கு எதிர் நிலை கொண்டதென்றும் இஸ்லாம் இந்த குறுகிய அரசியல் தன்மைகளிற்கு அப்பாட்பட்ட சமூகமென்ற கருத்தினையும் இவர்கள் கூறுகின்றனர். சர்வதேச இஸ்லாமிய கிலாபத் என்பதுதான் நபிகளாரின் தூதுத்துவத்தின் அடிப்படை என்பதினை சுட்டிக்காட்டும் இவர்களின் நிலையானது முஸ்லிம் சமூகத்தினை பிரித்து கூறுபோடும் மேற்கின் கொள்கைளில் ஒன்றே தேசியம் என வாதிடுவதினையும் காணமுடிகிறது. இவற்றினை கிட்டத்தட்ட 500 வருடங்களுக்கு மேலான பின்னோக்கிய இஸ்லாமிய வாதிகளின் கருத்தோட்டங்களாகவே கொள்ள முடிகிறதே தவிர இஸ்லாமிய அரசியல் போக்காய் கருதவியலாது. அதாவது முஸ்லிம் சிறுபான்மையினருக்கான அரசியல் போராட்ட ஒழுங்குகள் என்ற எந்த அரசியல் தன்மைகளும் அற்ற வெறும் சடங்கு ரீதியான, அறாபிய நிலப்பரப்பின் அரசியலை இஸ்லாமிய அரசியல் போராட்ட ஒழுங்காக பார்ப்பதன் அல்லது படித்துக் கொண்டதன் நிலைப்பாடாகத்தான் இந்த பின்நோக்கிய இஸ்லாமியவாதிகளின் கருத்துரைகளை பார்க்க முடிகிறது.

தேசியம் பற்றிய வரலாற்று வியாக்கியானங்களினைத் தாண்டி தேசியம் என்ற கருத்து நிலையின் உருவம் வௌ;வேறு மாற்று வடிவங்களினை கொண்டிருந்ததினை நாம் உலக அரசியல் போக்குகளில் கண்டிருக்கிறோம். ஒரு இடத்தில் தேசியம் அதிகாரத்தின், அடக்குமுறையின், வரலாற்று ஆதிக்கத்தின் கருவியாகவும் இன்னொரு இடத்தில் அதே தேசியம் வன்முறைக்கு, ஒடுக்குமுறைக்கு எதிரான புரட்சிகரமானதாகவும், வெகுளித்தனமான வரலாற்று எழுதுகையினை நிராகரிக்கும் ஒன்றாகவும் தனது உருவத்தினை மாற்றி மாற்றி எடுத்துள்ளது. பொதுவான ஒரு சில விடயங்களினால் இணையும் குழுக்களை தேசியமாக அல்லது தேசமாகக் கொள்ளலாம் என்பது பரவலான தேசியம் பற்றிய பார்வையயாகும். வரலாற்றினூடாய் தேசியத்தினை முன்வைக்கும் பார்வையும் பெரும்பாலான விடங்களில் இணைந்து செயற்படும் குழுவும் அரசியல் பின்னணியுடன் தேசியத்துக்கான தளமாக தம்மை அடையாளப் படுத்துகின்றன. மேலும் ஒரு குறிப்பிட்ட இனக் குழுமம் தன்னைத் தேசமாகக் கருதுவதற்கான கூறுகளைக் கொண்டிருக்கும் போது அக்குழுமம் ஒரு தேசமாக உருப்பெறுவதினையும் நாம் கண்டு கொள்;ள முடியும். இங்கு ஒரு குழுமம் அகரீதியாக தனக்குள்ளே கொண்டிருக்கும் இனம், மதம், மொழி, பிரதேசம், நிறம், பண்பாடுகள், கலாசாரம், ஒத்த அரசியல் தேவைப்பாடுகள் என நீண்டு செல்லும் காரணிகள் தேசமொன்றின் ஒன்றிணைவுக்கான பின்னிணைப்புக்களாக கொள்ளப்படுகிறது. ஆனால் வரையறுக்கப்பட்ட தேசியத்தின் கூறுகளினை இன்னும் தங்களுடன் ஒட்டிக்கொண்டுள்ள மாக்சிச அரசியல் சித்தாந்த குழப்பங்களுக்குள்ளால் பார்க்கப் பழகிக் கொண்ட சில புத்திஜீவித்துவ அரசியல் தலைமைகள் ஸ்டாலின் போன்றவர்களின் கருத்தோட்டங்களில் இருந்து விடுபடமுடியாமல் இருப்பதுதான் வேடிக்கையாக இருக்கிறது (தங்களின் அரசியல், செயற்பாட்டு நிலையானது மார்க்சிசத் தின் அடியொட்டியது என்பதினை இவர்கள் ஒரு நாளும் வெளிப்படுத்தித் திரிபவர்கள் அல்ல என்பது இங்கு கவனிக்கத் தக்கது). காலங்கடந்த மஞ்சள் புத்தகங்களின் அல்லது பழைய வாசிப்பாளர்களின் உரைகளிற்குள்ளேயே இன்னமும் உலகிற் கான வரையறைகளையும் நியதிகளையும் குறுக்கிக்கொண்ட இவ்வாசிப்பானது சிறுபான்மையினதும் விளிம்பு நிலை மக் களினதும் போராட்டத்தின் சாத்தியமான ஒழுங்குகளினை பரிசீலிப்பதினைக் கூட ஏற்றுக் கொள்ளும் மனோபாவத்துடன் இல்லை.

இந்த இடத்தில் மார்க்சியமும் நவீன அறிவியல் கட்டமைப் புக்களும் தமக்கு வசதியான ஒன்றிரண்டையே தேசியத்துக்கான கூறுகளாகக் கொண்டிருப்பதினை பின்நவீன போக்கு தூக்கியெறிந்து இணைவுக்கான கூறுகளை அந்தந்த மக்களின் அரசியல் பின்னனியுடன் பார்ப்பதினை நாம் கண்டு கொள்ளலாம். பின்நவீனத்துவ பார்வைகள், பின்நவீனத்துவ விளக்கங்களுக்கான தளம் என்பன மேற்கின் தத்துவ வரலாற்றியலுடன் தொடர்புபடுத்தியே விளங்கப்படுத்தப்படும் மிக மோசமான சூழலிலே இங்குள்ள இயங்கியலில் நடைபெற்றுக் கொண்டிருக்கிறது. பின்நவீனத்துவம் என்பதினை முடிச்சு போடப்பட்ட பொட்டலமாக பார்க்கின்ற அறியாமைத்தனத்தின் பக்கவாதம் இவ்வகையான அணுகுமுறைகளினை கொண்டி ருக்கிறது. உதாரணமாக ஜெயமோகன் எழுதிய “பின்நவீனத்துவக் கட்டுரை எழுதுவது எப்படி?” என்ற பிரதியின் பின்னிருப்பதும் இவ்வகையான பொட்டலப் பார்வைகளே. இது நவீனத்தின் அறிதல் முறைமைகளினால் வளர்க்கப்பட்ட மிக மோசமான விளைவுகளில் ஒன்றாகும். பின்நவீனத்துவம் மேற்கில் மதங்களின் அரசியலினை நிராகரிக்கும் போது பெருவெளியினர் தங்களின் கட்டமைக்கப்பட்ட முஸ்லிம் தேசியத்தின் எழுதுகைக்கு பின்நவீனத்தை அழைப்பதன் வேடிக்கைபற்றி யதீந்திராவின் ஒரு “நேர்காணலும் சில மனப்பதிவுகளும்” என்ற அவரது வலைப்பதிவில் குறிப்பிட்டப் பட்டிருந்தது நினைவுக்கு வருகிறது. அதே போல் பின்நவீனத் துவம் என்பது மேற்கின் கருத்தியல் வாதம். அதனைக் கொண்டுவந்து இஸ்லாமிய நிலைக்களனுடன் இணைத்துப் பார்ப்பது மிகமோசமான, ஒத்துவராத போக்கு என முரண்டு பிடித்துக் கொண்டிருக்கும் இஸ்லாமிய முகாம்களின்; எழுத்தா ளர்களினதும் காற்று வாதங்களினையும் இந்த இடத்தில் குறிப்பிட்டேயாக வேண்டும்.

காலம், வரலாறு, மக்களின் அரசியல் தேவைப்பாடு பற்றிய பின்நவீனத்துவத்தின் அணுகுமுறையென்பது இங்கு நமது மக்களின் செல்நெறி சார்ந்து முன்னெடுக்கப்படவில்லை யென்றே நாம் கருதுகிறோம். காலம், வரலாறுகள் என்பன முடிந்து போய்விட்ட ஒன்றல்ல. எமக்கு கிடைத்துள்ள அனைத்து அறிதல்களும் அவற்றின்; பின்னணிகளும் உண்மையில் இவ்வாறுதான் நடைபெற்றதல்ல என்பதினை பின்நவீனத்துவம் குறிப்பிடுகிறது. இப்புள்ளியில் பின் நவீனத்துவத்தின் பார்வையானது இங்கிருக்கின்ற வரலாற்று வாக்குமூலங்களின் போக்கினை திரும்பிப் பார்க்கவும் முடிந்து விட்டதாய் கூறப்படும் வரலாற்றில் முஸ்லிம், சக சிறுபான்மையினங்களுக்கு இருக்கின்ற பங்குபற்றலினை தேடிச்செல்லவும் துணையாகவிருக்கின்றது. நம்மிடமிருக்கும் பாடப் புத்தகங்கள் வாயிலான கடந்த காலமென்பது அறியாமையோடும் வெகுளித்தனத்தோடும் அணுகப்பட்ட சரித்திரமாகுமென்பதினை பின்நவீனத்துவம் எவ்வித ஒளிவு மறைவுகளுமின்றி உரக்கக் கூறுகிறது. அடக்கபபட்டவர்களா கவும், வரலாறற்றவர்களாகவும், வந்தேறு குடிகளாகவும் தம் சொந்த நாட்டிலே வடிவமைக்கப்பட்ட சிறுபான்மையினருக்கு தேவைப்படும் அரசியல் அணுகு முறைமைகளில் பின் நவீனத்துவ அரசியல் ஒழுங்கானது இன்றுள்ள செயற்தளங் களில் மிக முக்கியமானதாகும். ஒற்றை ஓவியத்தினைவிட சேர்க்கை ஓவியங்களான கொலாஜில் அதிகமான ஈர்ப்புத் தன் மையினை நாம் அனுபவிப்பது போலதான் ஒற்றை ஓவியமாக வரலாறும் இன்னபிறவும் கட்டமைக்கப்பட்டுள்ள இந்த தேசத் தில் பின்நவீனத்துவ அணுகல்முறை கொலாஜின் சந்தோச மான வரலாற்று படிநிலைகளினை அடையாளமிடுகிறது. இந்த வகைமைகளின் பின்னணியில்தான் இலங்கையின் வரலாற்றினையும் பின்நவீனத்துவ வரலாற்றுப் பார்வையினூடாய் பல் சமூகங்களின் தேசமாக அணுகுதல் மிக முக்கியம் என நினைக்கிறோம். அதே போல் அந்தப் பன்மைத் தளத்தினை எமது உள்ளக முஸ்லிம் தேசத்திற்குமுள்ளே கண்டு அதனைக் கொண்டும் ஒரு முடிந்து விடாத நீண்ட பார்வையினையும் பன்மைத் தன்மையினையும் பேச வேண்டிய தேவை நமக்கு முன்னே இருக்கின்றது. அதாவது ஒடுக்குமுறைக்குள்ளான அல்லது விளிம்பு நிலைப்படுத்தப்பட்ட முஸ்லிம் தேசத்தின் வரலாற்றுத் தேவையின் நிமிர்த்தம் அதன் வரலாற்று பன்மைத் தன்மையினுள்ளே அது இதர தேசங் களில் இருந்து வேறுபட்டு நிற்கும் கூறுகளினையும், முரணிணைவுகளையும் விN~டமாக இலங்கை முஸ்லிம் தேசத்தின் தனிக்கூறு களினையும் பற்றிய பார்வை - சோனக தேசத்தின் நீட்சியாய் உருப்பெறும் இலங்கை முஸ்லிம் தேசம் - நமக்கு மிக முக்கியமானதாக இன்று இருக்கின்றது.

இப்போது முளைத்துக் கொண்டு கிளை பரப்பித்திரியும் பல்வேறு இஸ்லாமிய புத்துயிர்ப்பு இயக்கங்களாக தங்களினை அடையாளம் காட்டிக் கொள்பவைகளின் அரசியல் அணுகு முறைமைகள் இங்கு கவனிக்கத்தக்கவை. இவற்றின் இஸ்லாமிய சமூகம் பற்றிய பல்வேறு போக்குகளில் பெரும்பாலானவைகள்; இந்த மண் சார்ந்த அணுகுதல்களாக இல்லாமல் அவற்றிற்கு மாற்றமாக இருப்பதினை நாம் வெளிப்படையாகவே கண்டுகொள்ள முடிகிறது. அறாபிய தீபகற்பம், இஸ்லாத்தின் ஆரம்ப காலகட்டங்களில் இஸ்லாத்துடன் தம்மை இணைத்துக் கொண்ட நிலங்கள் சார்ந்தும் அந்த நிலத்தின் மக்களது பண்பாடுகளுடன் பிணைந்திருக்கும் பல்வேறு வகையான விடயங்கள் இன்று ஒட்டுமொத்த முஸ்லிம் கலாசார, பண்பாட்டுக் கோலங்களாகவும் இஸ்லாத்தின் முறைமைகளாகவும் எமக்கு அறிமுகப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. இன்னும் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டுக் கொண்டும் இருக்கின்றன. இவை பற்றி பல்வேறு கருத்துகளை நாங்கள் கொண்டிருந்தாலும் இவற்றிற்கு முன்னே எமது எதிர்க் கதையாடலினை நிகழ்த் தாமல் இருப்பது கூட ஒரு வகையில் நவீனத்தின் அறிவியல் அடக்குமுறையே ஒழிய வேறொன்றுமில்லை. இங்கு மத பீடங்கள் என்ன கூறினாலும் அது சாதாரண மனித புத்திக்கு எட்டாவிட்டாலும் கூட அவற்றிற்கு முன்னேயும் சில இடங்களில் எதேச்சதிகாரத்துடன் மதம் நடாத்தும் மதத்தின் தலைமை களுக்கு முன்னேயும் நியாயத்தினையும் இஸ்லாத்தின் உளவியல் முறைமைகளினையும் இஸ்லாம் எடுத்துக் கூறியும் நடைமுறைப்படுத்தப்படாமல் விடுபட்டுக் கொண்டிருக்கும் சமூக ஒழுங்குகளினையும் முன்வைக்க நாம் பாரிய தயக்கம் காட்டி வருகின்றோம். இந்த பின்வாங்கல் தன்மை யானது அல்லது எதிர்க்கதையாடல் அற்ற தன்மையானது நமக்கான முஸ்லிம் தேசத்தின் அனைத்துப் பாகங்களிலும் வரலாறற்றவர்களாகவும் கலாசார, பண்பாட்டு வறுமைகளுட னும் மொழிக் கடனாளிகளாகவும், தளமற்ற சமூகமாகவும் நம்மை நாம் இணங்காட்டிக் கொள்ள சந்தர்ப்பங்களினை வெகுவாக வழங்குகிறது.

மனித இயல்புடனும் நடைமுறை சூழல் சார்ந்தும் பார்க்கப்பட வேண்டிய பல்வேறு விடயங்களை மதத்தின் பெயரால் எமக்கு விளங்கப்படுத்தப்பட்டுள்ள கோட்பாட்டு வியாக்கியானங்களின் ஒரு வழிப்பார்வையினை மாத்திரம் வைத்து முடிவுகளை நிறுவுகின்ற போக்கு நம்மிடையே இருக்கின்றது. இந்த செல்நெறியின் வரலாற்று அச்சத்தின் கூறுகளினைப் பற்றி இங்கு நாம் கவனம் கொள்வது மிக முக்கிய விடயமாகும். நாம் இன்று வரிந்து கட்டிக் கொண்டிருக் கின்ற பல்வேறு வகையான விடயங்களினை மதத்தின் கோட்பாடுகளுடன் ஃ மூலாதாரங்களுடன் இணைத்து பார்த்து ஒருமைப்பட்ட முடிவுகளினைப் பெற்றுக்கொள்ளும் ஒரு தன்மை நமது மரபு தொட்டு நம்மிடையே இருந்து வருகின் றது. கோட்பாடுகள் என்பன மதத்தின் பெயரால் ஃ மதத்தின் தளத்தில் மாத்திரம் தோற்றம் பெறும் ஒன்றல்ல. மதத்தை மறுத்த பல கோட்பாடுகளும் போக்குகளும் மக்களிடையே செல்வாக்கினைப் பெற்றிருப்பதினையும் நாம் மறந்து விடலாகாது. ஆனால் நிச்சயமற்ற மனித வாழ்விற்கு மதத்தின் கோட்பாடுகள் வாழ்வின் பற்றுதல்களை வழங்குவதினை மனிதன் முக்கியத்துவமிக்கதாக அல்லது புனிதமாகக் கருதுகிறான். இக்கோட்பாடுகள்தான் ஒரு துறைக்கான பாதுகாப்பு, நிச்சயத்தன்மை போன்ற உணர்வுகளை வழங்கி விரிந்த கதையாடலினை மேற்கொள்ள வழியேற்படுத்தும் கதவுக ளாகும்.

ஆனால் இந்தக் கோட்பாடுகளிற்கு வெளியே செல்ல முடியாதவாறு இறுக்கத்தினை காலப்போக்கில் அதிகாரங்கள் உருவாக்கி விடுவதில் வெற்றி கண்டுகொள்கின்றன. இவ்வாறான நிலைகளே மூடப்படும், வளர்ச்சியற்ற சமூக ஒழுங்குகளை ஏற்படுத்திவிடுகின்றன. ஆனால் இந்த இறுக்கத்தினையும் அதிகாரத்தின் முகங்களையும் உடைக்கும் போதுதான் சமூகத்தின் கதையாடல் தளம் விரிவு பெறும். நிலைபெற்றிருக்கும் கோட்பாட்டு முகாங்களை கேள்விக் குட்படுத்தும் போதுதான் புதிய ஒழுங்குகள் பற்றிய பார்வையும் வளர்ச்சியும் ஏற்படும். அதன் போது சமூகம் தனதாய்க் கொண்டுள்ள பல்வேறு விடயங்களை மறுக்க வேண்டி வருமென்பதை இறைதூதின் வழியினையும் வைத்தும் நாம் கண்டுகொள்ளலாம். ஒரு நாளும் ஒரு விடயம் எல்லாக் காலத்திற்கும் ஒன்று போல இருப்பதில்லையென்ற உண்மை நிலையினை புரிந்து கொள்வதே இங்கு முக்கிமாகும். மரபுகளாக நாம் அடையாளம் கண்டு கட்டிப்பிடித்துக் கொண்டுள்ள பல விடயங்கள் கால மாற்றங்களின் சூழலுக்குள் அகப்பட்டுத்தான் இன்றுள்ள வடிவத்தினை உருவகித்துக் கொண்டுள்ளன என்பதினை நாம் மறந்தே அந்தக் கோட்பாடுகளினை அணுகுகிறோம். இன்னுமொரு காலத்தில் இந்த வழிமுறைகள் வேறு வடிவங்களைக் கொண்டிருப் பதினையும் நாம் கண்டு கொள்ளலாம்.

அதே போல்தான் மதத்தின் கூறுகளாய் நாம் இனங்கண்டு நமக்கு மேலால் போர்த்திக்கொண்டுள்ள பல்வேறு விடயங்களினையும் நோக்குதல் மிக முக்கியமாதொன்றென்று கொள்ள முடியும். கோட்பாடுகளின் முகாம்;கள் அதிகாரத்தின் வாசல்களாக எல்லா மதத்திலும் செயற்பட்டிருப்பது இஸ்லாமிற்கு மட்டும் விதிவிலக்கல்ல. இந்த அதிகாரங்களை காப்பாற்றிக் கொள்வதற்காக வடிவமைக் கப்பட்டு அவ்வதிகாரங்களினை காப்பாற்றிக் கொண்டிருக்கும் கோட்பாடுகளினை கேள்வி நிலைப்படுத்தும் தளங்களினை கோட்பாட்டு முகாம்கள் புனிதத்திற்கு எதிரான ஒரு கதையாட லாகப் பார்த்திருப்பதினை வழமையாக்கிக் கொள்ளும். இதனையும் தாண்டிய கதையாடல்கள்தான் காலமாற்றங் களின் அரசியல் ஒழுங்குகளை தளமாக்கி முன்னேறிச் செல்லும் சமூகப் பாதையினை பெற்றுத்தர வல்லது. இதனை, மத ரீதியான கோட்பாடுகளை சமூகத் தளத்திலிருந்து ஒதுக்கும் அரசியல் போக்கு என பொருள் கொள்ளல் மிகத் தவறான வாசிப்பாகும்.

இஸ்லாமிய வழியில் ~ரிஅத் எனக் கொள்ளப்படும் மனித செயற்பாட்டுத் தன்மை அல்லது செயற்பாட்டு ஒழுங்கானது காலம், இடம், பண்பாடு, அபிவிருத்தி, வரலாற்று வித்தியாசங்கள், மனிதர்களின் தன்மை, அரசியல் தளம் மற்றும் இன்னும் பலதினை அடியொட்டியே முன்னகர்த்தப் பட்டிருப்பதினை நாம் அவதானிப்பதிலும் அல்லது அது பற்றி அறிந்து கொள்வதில் பின்நிற்கிறோம். மேற்கூறப்பட்ட இந்தப் பல்லினத் தன்மைகளினை வைத்துதான் மதத்தின் போக்குகள் மக்களினால் இனங்காணப்படுகின்றன. சமகாலச் சூழலினை மறுக்காத இறையியல்தான் காலப் பொருத்தமான நம்பிக்கையின் வழியாக இருக்கமுடியும். அப்படியில்லா விட்டால் அன்றைய மக்களிற்கு, அறபியர்களின் சூழலிற்கு அனைத்து வகையான வழிகாட்டல்களையும் வழங்கி விட்டு இன்றைய மக்களையும் இஸ்லாத்தினை ஏற்றுக் கொண்ட உலகின் மற்றைய மக்கள் குழுக்களினையும் கைவிட்டு விடுவது இறையியலின் தன்மையா? இது முடியாதல்லவா? ஆகவேதான், இஸ்லாத்தினை நமது மக்களின் நிலைக்களனில் இருந்து பூரணமாய்ப் பார்க்க வேண்டிய தேவை நமக்கு இன்று ஏற்பட்டுள்ளது. இந்த நிலைக்கான பல்வேறு காரணிகளினை நாம் இப்போது சந்தித்து வருகின்றோம். ஏற்கனவே நாம் பார்த்த விடயங்களான நமது அரசியல் பலம், நமது சமூகத்தின் பரம்பல் தொட்டு அனைத்து போக்குகளிற்கும் இஸ்லாத்தின் அரசியல் தளத்தினை நம்முடன் இணைத்து பார்க்க வேண்டிய தேவையின் நிமிர்த்தமாக இதனைக் கொள்ளலாம். ஒரு புறவயமான மதப்பார்வையினை நமது அரசியல் தன்மைகளுக்குள்ளால் எவ்வாறு அமைத்துக் கொள்வது என்பதினையும் இதில் அவதானிக்க முடியும். நிச்சயமாக இந்தக் குறிப்புக்கள் மிக நீண்ட, விரிந்த எழுதுகையினையும் உரையாடல் தளத்தினையும் கொண்டதாகும் என்பதினை மனங்கொள்க.

இங்கு நமது பண்பாடுகள், கலாசார மற்றும் ஏனைய சமூக மாதிரிகள் பற்றிய பார்வை குவிமையமாக நோக்கப்படுதல் முதன்மை பெறுகிறது. ஒரு மக்கள் கூட்டம் தன்னை சமூகமாக இனங்கண்டு கொள்வதற்கு மிக முக்கிய காரணிகளுள் ஒன்றாக கருதுவது கலாசார பண்பாட்டுக் கோலங்களினை என்பதினைக் ஏற்கனவே கண்டோம். இஸ்லாம் என்பது வாழ்விற்கான இறையியல் வழிகாட்டலை அனைத்து மனித வகையினருக்கும் வழங்கிய ஒரு பொது நிலைப்பட்ட தளம் என்பதினை ஏற்கனவே பல்வேறு பகுதிகளினூடாய் மிக சுருக்கமாய் நோக்க முடிந்தது. இந்த இறையியல் வழிகாட்டல் என்பது தனித்துவங்கள், வித்தியாசங்களுடன் படைக்கப்பட்ட பல்வேறு மனித குழுக்களின் அன்றாட வாழ்வியல் கோலங்களுடனும் இணையும் போதே மக்கள் மயப்பாட்டினை அடையும் என்பது சாதாரண உணர்தல் கூட வெளிப்படுத்தும் உண்மையாகும். ஆனால் நம்மிடையே இருக்கும் ஒரு வகை சமூகவியல் பார்வையானது இறையியலின் வழிகாட்டலினை அறபு மக்களின் ஒட்டுமொத்த அனைத்து வகையான சமூக பின்புலத்துடனும் தொடர்புபடுத்தி மதத்தினை அறிமுகப்படுத்தி வைத்திருப்பதினையும், இவையே இஸ்லாமிய மாதிரிகள் என்ற அதிகார நிலைகளினை உறுதியாக இட்டுள்ளதினையும் நாம் கண்டு கொள்ள முடியும்;. இந்த வாசிப்புத் தன்மையின் அபத்தம் நமக்கான சிறுபான்மை அரசியல் போராட்டத்தின் ஒழுங்கினில் மிகப் பெரிய எதிர்த்தாக்கத்தினை விளைவித்திருப்பதினை பேரினவாதத்தின் அரசியல் நகர்தல்களிலிருந்து காண்கிறோம். கலாசார பண்பாடு தொடக்கம் அனைத்திலும் நமக்கான வறுமையினை நாமே ஏற்படுத்திக் கொள்ளும் துர்பாக்கியத்தினை நமது மதத் தலைமைகளின் குறைவிருத்தி செயற்பாடுகள் இருண்ட தன்மையில் வைத்து செய்து முடித்துள்ளன. இதைத்தான் மிகப் பாரிய வரலாற்று அபத்தமென இனங்காண்கிறோம். இதனை சமய, மதங்களிற்கு இடையிலான தளம் பற்றிய பார்வையில் ஏற்படுகின்ற தெளிவின்மை எனவும் அடையாளம் படுத்தலாம். ஏற்கனவே குறிப்பிட்ட பொது நிலைப்பட்ட இறையியலின் வழிகாட்டல் தளமானது மக்கள் கூட்டத்தின் வித்தியாசங் களுக்கு ஏற்ப வாசிப்பு செய்யப்பட்டு விஸ்தாரம் பெற முடியாமல் போனதாகவும் இதனை கொள்ள முடியும். மதத்தின் கற்றலுக்கும் சமூகப் போராட்டத்தின் போக்குகளிற்கும் இடையில் நீண்ட நெடுங்காலமாய் வடிவமைக்கப்பட்டுக் கொண்டிருந்த இடைவெளியின் பாதிப்பே இதுவாகும். எனவேதான் இஜ்திஹாதின் வழியில் நின்று இஸ்லாமும் சிறுபான்மை முஸ்லிம் சமூகத்தின் அரசியல் மற்றும் இதர தளங்களும்; பார்க்கப் படவேண்டிய தேவைப்பாட்டின் அவசியம் பற்றிய உரையாடலினை தொடக்கி வைக்க வேண்டுமென பேசுகிறோம்.

அண்மையில் எனது மாணவ நண்பர்களுடன் வகுப்பறையில் ஒரு உரையாடலில் ஈடுபட்டுக் கொண்டிருந்த போது நமது மறைந்து போய்க் கொண்டிருக்கும் சில பண்பாட்டு அம்சங்கள் பற்றிய கதையாடல் இடர்பட்டு நின்றது. அப்போது ஒரு மாணவ நண்பன் மருதாணி போட்டுக் கொள்வது தமிழர்களின் பண்பாடு என்றுதானே அறிந்துள்ளோம். அவர்களிடமிருந்துதானே நமக்கும் இது பரவியது. இஸ்லாத்தில் இதற்கு எங்கும் ஆதாரம் இல்லையே என்ற வாதத்தினை முன்வைத்தார். அதன் போது உடனிருந்த தமிழ் மாணவியொருவர் மருதாணிக் கோலம் போட்டுக் கொள்வதிலும் அதனை பல்வேறு வடிவங்களில் அமைப்ப திலும் முஸ்லிம் பெண்கள் மரபாகவே தேர்ச்சி பெற்றிருந்த தினைக் பல்வேறு உதாரணங்களுடன் முன்வைத்தார். நாம் மேலே உரையாடிக் கொண்டு வந்த விடயத்துடன் இது தொடர்புபடும் புள்ளி எனக்குள் பட்டு நின்றது. ஒரு சாதாரண சமூகத்தின் செயற்பாடு கூட மதத்தின் பெயரால் வேண்டு மென்றே உரு மாற்றத்திற்கு உள்ளாக்கப்படுவதினை காண முடியும். அதே போல் திருமண நிகழ்வில் காணப்படும் பல்வேறு சமூக போக்குகளிற்கு மதத்தின் பெயரினைக் கொண்டு அதில் முன்நிறுத்தப்படும் குடும்ப விழாக்களிற்கு மத அங்கீகார எல்லையிடல் பற்றியும் அந்த உரையாடல் இடம் பெற்றது.

இதே போல் இன்னும் பல்வேறு விடயங்களினை நமது பன்மை இயங்கு தளங்களிற்குள்ளே நாம் கதையாட வேண்டிய தேவையிருக்கிறது. நமது வாழ்விடங்களிலும் நாம் முன்னர் வாழ்ந்து வெளியேற்றப்பட்ட பல இடங்களிலும் நமது நிலவுரிமையின் அடையாளமாக இருப்பது ஸியாரத்துக்களே. மிக நீண்ட வரலாற்றுப் பின்னணி கொண்டவை இந்த ஸியாரத்கள். சிலவேளைகளில் அறபுப் பெயர் இல்லாமலும் அவையிருக்கின்றன. நமது வரலாற்றுப் பாரம்பரியத்தின் தொடரினை சுருக்கி இஸ்லாத்தின் வருகைக்குப் பின்னரே நமக்கும் இந்த தேசத்துக்குமான உறவினை கூறிக்கொண்டு சிலர் தங்களின் மேட்டுக்குடி ஸ்தானங்களை காப்பாற்று கின்றனர். மேலும்; இமாம் வஹாப் அவர்களின் வழிகாட் டலை இடம், காலம், சூழலின் அரசியல் சமூக நடைமுறையு டன் பொருத்திப் பார்க்காத சித்தாந்த வாதிகளும் இந்த ஸியாரத் களை அழித்தொழிக்கும் மிகப் பெரிய தவறினை செய்து வருகின்றமையினையும் நாம் சுட்டிக் காட்ட வேண்டும் (இதற்காய் ஸியாரத் வழிபாட்டு முறையினை ஏற்றுக் கொள்ளல் என்பது பொருளல்ல. நமக்கு முன்னிருக்கும் வரலாற்றுச் சுவடுகளாக இவற்றினைப் பார்க்க வேண்டியதன் அவசியம் குறித்து மட்டுமே கதையாடுகிறோம். மாறாக சடங்குகளின் வகைமை பற்றிய மத நிலைப்பட்ட நோக்கல் இப்பிரதியின் தன்மையல்ல). அதே போல் முன்னர் பெருநாள் தினங்களில் நம்மிடையே காணப்பட்ட பல்வேறு பொழுது போக்கு அம்சங்களினை இன்று நமக்கு அங்கீகாரம் வழங்கப்படா தவையாகக் கருதி ஒதுக்கி புறம்தள்ளி விட்டோம். அதற்கு நமது மதிப்புக்குரிய மத நிறுவனங்கள் வழங்கியிருக்கும் சான்று இஸ்லாத்தில் இதற்கு எங்கும் ஆதாரங்கள் இல்லையென்ற வறட்டு மதீப்பீட்டுகளாகும். இங்கு இருக்கும் விடயமென்ன வெனில் இஸ்லாத்தின் சமூக ஒழுங்கினையும் அதன் மக்கள் பண்பாட்டினையும் நபிகளாரின் காலப்பகுதிக்குள் மாத்திரம் சுருக்கி கற்றுக் கொண்டதன் விளைவேயன்றி வேறொன்று மில்லை. பிரதான இரண்டு சட்ட மூலாதாரங்களினை வைத்து உருவாக்கப்பட்டிருக்கின்ற துணை சட்ட மூலாதாரங்களின் தரத்தினையும் அதன் பங்குபெறுகையினையும் புறமொதுக் கும் தன்மையே இதுவாகும். இந்த இறுகிப் போன கற்றல் முறைமையானது சிறுபான்மை முஸ்லிம் அரசியல் போராட்டத்தின் ஒழுங்குகளிற்குத் தேவைப்படும் பல்வேறு புறக்காரணிகளின் பங்கு பற்றலினை மறுதலிக்கின்ற நிலைக்களனை ஏற்படுத்தி விட்டது.

இறுகிப்போன வெகுளி அடையாள மாதிரிகளினை முன்வைத்து ஆக்கிரமிப்பினை மேற்கொள்ளும் தீவிர போரினவாதங்களின் முன்னே நியாயமான சுயநிர்ணயத் தினை அடையாளப்படுத்திக் கொள்ள நமக்கு இஸ்லாத்தின் பன்மைத்துவ அரசியல் போக்கு அவசியப்படுகிறது. ஒடுக்கப்பட்ட சமூகங்களின்; அரசியல் போராட்டங்களினை வெகுமக்கள் போராட்டமாக வடிவமைத்து அரசியல் நகர்வுகளினை மேற்கொள்ள வேண்டியதன் தேவைப்பாடு இன்று நமது இலங்கைச் சூழலில் முக்கியத்துவம் பெற்றுள்ளதினை காண்கிறோம். அரசியல் கட்சிகளின் போராட்ட ஒழுங்குகள் அடக்கப்பட்டு விட்டதன்பின் இந்த வெகு மக்கள் போராட்டங்கள்தான் நியாயத்தினையும் சுதந்திர வாழ்;வினையும் வென்றெடுக்கக் கூடியதாய் உள்ளது. இந்த முறைமையின் பின்னணியில் முஸ்லிம் தேச மக்களின் அரசியல் போராட்டங்களில் முதலில் அந்த மக்களின் பன்மைத் தன்மைகளினை அடையாளப்படுத்தி அதனூடான கலாசார மாதிரிகளையும் வடிவங்களினையும் அவதானிப்புக்குட் படுத்தல்; முக்கியம் பெறுகின்றது. இதுவே நமக்கான முஸ்லிம் சுயநிர்ணயத்தினைப் பெற்றுக் கொள்ளும் நீண்ட போராட் டத்தில் ஒரு நியாயமான பாத்திரத்தினை கொண்டுள்ளதினை குவிமையப்படுத்தல் வேண்டும். இங்கு எடுத்தாளப்பட்ட விடயங்களானது ஒரு சமூகத்தின் அரசியல் வழியினை இறுக்கி அடைத்து விடாமல் மிகத் திறந்த முறையில் அனைத்து இனக் குழுக்களினையும் சமூக தளத்தின் இயங்கியலாய் வடிவமைத்து ஒரு சிறப்பான கருத்தியல் தளத்தினை நோக்கி நகர இடமளிக்க முடியும். இது பற்றிய கதையாடல் கருதியே இந்தக் கருத்துக்கள் முன்வைக்கப்படுகின்றன.

நன்றி மீள்பார்வை

2008-12-10T21:08:00.000-08:00

கடைந்தெடுக்க முயற்ச்சிக்கப்படும் திகாமடுல்ல வரலாற்று

அநியாய ஆதிக்கம் 2008

- முஹம்மட் உவைஸ்

“திகாமடுல்ல கலாசார விழா 2008” என்ற பெயரில் அண்மையில் ஒரு ஆதிக்க நிகழ்ச்சி அம்பாறை அரசாங்க அதிபர் அலுவலக வளாகத்தில் நடைபெற்றது. பல்கழைக்கழக ஆக்கிரமிப்பு, துறைமுக அபிவிருத்தியென்ற கோதாவில் மறைமுகமாகவே அரங்கேரிக் கொண்டிருக்கும் செயற்பாடுகள், தீகவாபி வீதி விஸ்தரிப்பிற்காக பறிக்கப்படப்போகும் ஒலுவில் முஸ்லிம்களின் ஜீவனோபாய வயல் நிலங்கள், முஸ்லிம் சுயாட்சிக் கோரிக்கையினை முடக்கி விடுவதற்காய் ஒலுவிலைப் பிரித்து தீகவாபி பிரதேச பிரிவினை உருவாக்கி விடுதல் என்ற சிறுபான்மையினங்களிற்கு குறிப்பாய் முஸ்லிம்களிற்கு எதிரான நிகழ்வுகள் அரங்கேரிவருவதினை நாம் நன்கறிவோம். அதன் மற்றொரு விழாவாய் சிங்களப் பேரினவாதம் தன்னை இஸ்திரப்படுத்திக் கொள்ளும் மெகா நிகழ்ச்சி நிரலிற்கான ஒரு புள்ளியினை பெருமையுடன் தாண்டிய நிகழ்வின் பின் மிக ஆறுதலாக இந்தப் பத்தியினை எழுதுகிறேன்.

“பல்துறை சார்ந்த முயற்ச்சியாளர்களிற்கு கௌரவிப்பு, மாதிரிக் கிராமங்கள், உள்ளுர் தயாரிப்புக்கள், கலைப்பொருட்கள் கண்காட்சி” என்ற அனைத்து வகை சிங்கள மயமாக்களின் ஆதிக்க வடிவங்களுடன் அழகிய அரசியல் தலைப்பில் புதைபொருள் மற்றும் தொன்ம வரலாற்றுப் படிமங்களும் காட்சிப்படுத்தப்பட்டன. அந்த அழகிய அரசியல் தலைப்பு “திகாமடுல்ல வரலாறு”. உப தலைப்பு “எழுதப்பட்ட வரலாற்றில் எழுதப்படாத மனிதர்கள்”.

நமது வரலாற்றின் கடந்த காலங்களினைப் பற்றிய பல்வேறு ஆய்வுகளை ஏற்கனவே நாம் இட்டுக் கொண்டுள்ள பின்புலத்தின் பார்வைகளினூடாய் சக்தியற்றதாய் நம் சகோதரர்கள் பார்த்துக் கொண்டும் கதையளந்து கொண்டும் திரியும் இக்கால கட்டத்தில்தான் இப்படியான அரசியல் நிகழ்வு அரங்கேறியிருக்கின்றது. நான்கு மதங்களினைப் பின்பற்றும் மக்கள் வாழும் இந்த மாவட்டத்தினை கபளிகரம் செய்வதில் பேரின திட்டமிடல் முனைப்புக் கொண்டுள்ளமை மிக வெளிப்படையான செய்திதான். ஆனால், அது இந்த கபளிகரத்திற்காய் கையாளும் திட்டமிடல்கள் மட்டும் வெளிப்படையானவையல்ல என்பதினை நாம் புரிதல் முக்கியத்துவம் பெறுகிறது. மிக நுண்னிய ஆக்கிரமிப்பு வழிகளினை இந்த ஆதிக்க சக்திகள் கையாள்வதினை அடையாளம் கண்டு கொள்ளும் போதுதான் அதிகாரத்தின் அனைத்து மட்டங்களின் செல்வாக்கும் இதற்குள் இருப்பது வெளிச்சத்திற்கு வருகின்றது.

நடந்து முடிந்த இந்த ஆதிக்க கலாசார விழா வளாக முன்றலில் நிறுவப்பட்டிருந்த கட்டவுட் பேரினவாதத்தின் மற்றொரு செய்தியினையும் கூறிநின்றதினை அங்கு சென்ற நம்மில் பலர் அவதானித்திருப்பார்கள். நான்கு மதங்களினையும் சேர்ந்த மக்களின் கலாசார பண்பாட்டினை சித்தரிக்கும் உருவ வரைபடத்தில் ஐந்தாவது மக்கள் பிரிவாக இலங்கை இராணுவத்தினரின் உருவம் வரையப்பட்டிருந்தது. இப்போது விளங்குமென நினைக்கிறேன் பேரினவாதத்தின் அடுத்த கட்ட ஆக்கிரமிப்பானது எந்த முகத்திரையுடன் வெளியே வரப்போகிறதென்பது.

இந்த கலாசார ஆக்கிமிப்பு விழா 2008 அதி கூடிய முன்னுரிமையினை வழங்கியிருந்த விடயமானது திகாமடுல்ல தேர்தல் மாவட்டத்திற்கான புதிய சிங்கள பௌத்த அதிகார வரலாற்றினை எழுதுவதினையாகும். திகவாபியினை மையப்படுத்தி அங்குள்ள அனைத்துப் பொருட்களினையும் ஆதி இலங்கையின் வரலாற்றுடன் பிணைத்து அந்த ஆதி இலங்கை வரலாற்றினை சிங்கள பௌத்த வரலாறாக மாற்றியமைக்கும் புனிதத்தினை நிறுவும் முயற்சிகளை அங்கு செய்தனர். நீண்ட சிங்கள வரலாற்று ஆதிக்க நிறுவுதல்களின் தொடராகவே அரசின் அனுசரனையுடன் நடக்கும் இந்த விழாக்கள் தமக்கான பங்களிப்புக்களினை நிறைவேற்றி வைப்பதினை நாம் அவதானித்தல் வேண்டும். முஸ்லிம்களின் விவசாய, குடியிருப்பு நிலமான ஆலங்குளத்தின் மலையொன்றில் காணப்படும் படிக்கட்டுக்களை சிங்கள மன்னனெருவனின் ராசதானியாக புதிய தொல்லியல் ஆய்வுகள் சிங்கள பௌத்த பேரினவாதத்திற்கு பரிசாகக் கொடுத்துள்ளதினையும் இந்த ஆதிக்க விழாவில் அவதானிக்க முடிந்தது. நுரைச் சோலை, ஆலங்குளம் என்பவற்றின் பின்னால் அக்கரைப்பற்று, அட்டாளைச்சேனை பிரதேசங்கள் இருக்கின்றன. மிக அண்மையில் அங்கும் கல்வெட்டுக்கள் கண்டுபிடிக்கப்படும் என்பது இந்த பேரினவாதத்தின் மெகா நிகழ்ச்சி நிரலில் இருக்க முடியும் போல. என்றாலும் மேட்டுக் குடி சமூக சிந்தனையாளர்களினையும் கௌரவத்துக்குரிய அரசியல் தலைமைகளினையும் நம்பி காலாகாலத்திற்கும் ஏமாந்து போகும் சமூகம் என்ற வகையில் நாம் வாய்பார்த்துக் கொண்டுதான் இருக்கப் போகிறோமா? என்ற அச்சம் கலந்த கேள்விகளே இன்று நம்முன் மிகுதியாய் இருக்கிறன.

அரச அதிகாரத்தின் பின்னணியில் நம்மைச் சூழ பல சதிவலைகள் பின்னப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் இந்த கால கட்டத்தினில் நமது இயங்கியல்கள் நமது இருப்பினை காத்துக் கொள்ளும் வழிமுறைகள் பற்றிய பார்வைகளினை பல்வேறு செயல் ஒழுங்குகளில் மேற்கொள்ள முயலவேண்டும். அரசியல், அரசாங்க அங்கீகாரத்துடன் ஜாதிக ஹெல உறுமய (இது உறுமிக் கொண்டுதான் இருக்கும்), சிவப்பு சாயத்துடனான நிதஹாஸ் பெரமுன என்பன இன்று முன்வைத்து செயற்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் எதிர்கால அரசியல் வேலைத்திட்டங்கள் பல நமது சகோதரர்களிற்கு அச்சத்தினை ஊட்டியுள்ளது. இந்த அச்சமானது நமக்கான வரலாற்றுப் பார்வைகளிலும் இன்னும் முற்றுப் பெற்று விடாத வரலாற்றின் கடந்த கால நிகழ்வு பற்றிய மீள்வாசிப்பிலும் நம்பிக்கையற்ற செய்திகளை கிளரிவிட்டுக் கொண்டிருக்கின்றன. கலாசார, நில, வரலாற்று, அறிவியல், வாழ்தல் என்ற பல்வகை அடக்கு முறைகளுக்குள் அகப்பட்டுள்ள நாம் இவற்றின் முன் நமது நிலைக்களன்களினை நியாயமான முறைமைகளின் வழியில் மாற்றுக்களாய் முன்வைத்தேயாக வேண்டும்.

மீள்பார்வை இதழ் 158 கருத்துக் களம் பஸ்லான், பிஸ்தாபி ஆகியோரின் வாசிப்புக்களை முன்வைத்து...

2008-11-11T01:54:00.000-08:00

முக்கிய குறிப்பு.. கீழே வலையேற்றப்பட்டுள்ள பதிவிலிருந்து 07பகுதிகளை நீக்கிவிட்டு மீள்பார்வை இதழ் 160 பிரசுரித்திருந்தமை குறிப்பிடத்தக்கது. நீக்கப்பட்ட பகுதிகள் இப்பதிவில் அடையாளமிடப்பட்டுள்ளன.

மீள்பார்வையின் தொடர் வாசகர்கள் இரண்டு பேரின் மிக முக்கியத்துவம் கொண்ட வாசகர் கருத்தினை முன்நிறுத்தி சில விடயங்களை கதையாட முடியும் என நினைக்கிறேன்.

மீள்பார்வை இதழ் 156யையும் அதன் வடிவமைப்பையும் முன்வைத்து “பஸ்லான்” என்பவர் அவரது பார்வையினை கடந்த 158வது இதழில் குறிப்பிட்டு இருந்தார்.156வது இதழ் உண்மையிலே மிக வித்தியாசமான கட்டுரைப் பிரதிகளை முன்வைத்திருந்தது. சமநிலைச் சமுதாயத்தில் மிக நீண்ட நாட்களின் முன் வெளிவந்திருந்த கவிக்கோ அப்துல் ரஹ்மானின் “உலகின் பூர்வீகத்தின் பரம்பல்” பற்றிய கட்டுரை ஒன்று. மற்றையது பிஷ்ர் - அல்ஹாபி அவர்களின் இராமாயனத்தை முன்வைத்த ஆய்வின் சிறு பகுதி. இந்த இரண்டு பிரதிகளும் நிச்சயமாக வரலாற்று நிகழ்வுகளுடன் தொடர்பான பிரதிகள்தான். இவை நண்பர் பஸ்லான் அவர்களுக்கு சலிப்பை ஊட்டியிருப்பதை நினைக்கும் போது அவர் வரிக்கு வரி மீள்பார்வையின் வாசிப்பாளன் என்பதை பறைசாட்டுவதில் இருக்கின்ற பொய்மையும் மிக மேலோட்ட மீள்பார்வை நுகர்வாளன் என்பதையும் வெளிப்படுத்துகிறது. மீள்பார்வை பத்திரிகை, இலங்கை முஸ்லிம்களின் அரசியலின் மிக முக்கிய காலகட்டத்தின் பிரதிநிதி. மீள்பர்வை இந்த முறை எதை முன்வைக்கப்போகிறது என்ற எதிர்பார்ப்புகளுடன்தான் ஒவ்வொரு இதழ்களும் புரட்டப்படும். மீள்பார்வைக்கு இருந்த சமூக அங்கீகாரம் என்பது இலங்கை முஸ்லிம் சமூகத்தின் அரசியல் பற்றிய பாதை வகுப்பில் பின்தள்ள முடியாத பிரசங்கத்துடன் தொடர்பானது. ஒரு கருத்தின் ஊடாக அபூ நதா (உஸ்தாத் மன்சூர்), ஏ.பீ.எம். இத்ரீஸ், அவதானி (சிறாஜ் மஷ்சூர்), யு.எல்.நியாஸ் மற்றும் இன்னும் பலரினதுமாய் நீண்டு சென்ற அரசியல், கோட்பாட்டு பத்திகளின் அனைத்து போக்குகளின் பின்னிருந்த தளப்போராட்டத்தினை அறவே அறிந்திருக்காமலும் ஆகக் குறைந்த பட்சம் அவை பற்றிய எந்த வாசிப்பு முயற்சிகளும் இன்றி மீள்பார்வையின் வரலாற்றுக் களம் பற்றி அறிக்கைவிடும் கெட்டிக்கார தனத்தினை நினைத்து ஓங்காலம்தான் வருகிறது. ஒரு தசாப்தம் தாண்டிய மீள்பார்வையின் வரலாறினை குழிதோண்டிப் புதைக்கும் ஒரு வாசகனின் வாசிப்பாக பஸ்லானின் கருத்தினை பார்க்கிறேன். அல்லது பஸ்லான் மீள்பார்வையின் வாசிப்பாளன் ஆகிய போது மீள்பார்வை இந்தளவு முக்கியத்துவமான பிரதிகளை முன்வைக்காமல் இருந்திருக்கலாம். ஆனால் என்னைப் பொறுத்த வரை மீள்பார்வையின் அரசியல் முக்கியத்துவம் பற்றிய பிரக்ஞை அற்ற ஒரு வாசிப்பாகத்தான் அவரின் கருத்தினை பார்க்க முடிந்தது. முஸ்லிம் சமூகத்தின் கள நிலவரங்களுக்குள் நடைபெற்றுக் கொண்டிருக்கும் கதையாடல் பற்றிய மறு பிரசுரத்தினையாவது மீள்பார்வை பிரசுரிப்பதற்கு கூட மீள்பார்வைக்கு இடம் இல்லையா? அல்லது மீள்பார்வையின் பாதையின் விஸ்தாரம் பற்றிய எவ்வித பார்வையுமின்றிய பக்கம் புரட்டும் வாசகனா மீள்பார்வைக்கு வேண்டும் என்று இந்த மேலோட்ட வாசக நெஞ்சத்திடம் கேட்கிறேன். மீள்பார்வையின் பன்மைத் தன்மை குறித்து அதனை ஒரு சிறப்பம்சமாகக் கருதும் இந்த நண்பன் மீள்பார்வை பிரசுரிக்கும் பிரதிகளை மாத்திரம் பன்மைக் கதையாடலாகப் பார்ப்பதில் இருக்கும் கோளாறைப் பற்றி என்ன சொல்வது?.

அடுத்தது “பிஸ்தாபி - மல்வானை” என்ற பெயருடன் வெளிவந்த வரலாற்றின் பல்தன்மை பற்றிய விளக்கங்களுக்கு அப்பாற்பட்டு இருந்த வாசிப்பாகும். பிஸ்தாபி ஏன் சில விடயங்களை மறைத்துக் கொண்டு தன் மதிப்புக்குரிய வாசகர் கருத்தினை முன்வைக்க வேண்டும். மிக வெளிப்படையாக பேச முடியும்தானே..? நம்மிடையே இருக்கும் ஊடகங்கள் இன்னும் தணிக்கை நிறுவனங்களை நடாத்தவில்லை. சோனக தேசம் தொடர்பாக நீண்ட காலமாக உதிரியாக நடைபெற்றுக் கொண்டிருந்த உரையாடல்களினை மரூதூர் பஷித் ஒரு கட்டத்திற்கு நகர்த்தினார். பின்னர் ஏ.பீ.எம்.இத்ரீஸ் நளீமி அது பற்றிய இஸ்லாமிய வரலாற்றுடன் தொடர்பான பார்வை பற்றிய ஆய்வுகளை முன்னெடுத்துக் கொண்டிருக்கிறார். இலங்கை முஸ்லிம் தேசத்தின் முக்கிய கதையாடல் தளம் என்ற வகையில் “பெருவெளி” இதழ் சோனக தேசம் பற்றிய உரையாடலினை எவ்வித ஒளிவுமறைவுமின்றி மிக வெளிப்படையான பேசு பெருளாக மாற்றியது. இதன் பின்னர் முஸ்லிம் தேசத்தின் மற்றொரு களமாக காணப்படும் மீள்பார்வை அது பற்றிய சில வரலாற்று தடயங்களை கவிக்கோ அப்துல் ரஹ்மானின் பிரதியினூடாய் முன்வைத்தது. (இதனையே தோழர் பிஸ்தாபி பெயர்களை கூறாமல் நாகரீகமாக முன்வைத்தார். ஆனால் இந்த வகை வரட்டு நாகரீகங்கள் ஆய்வுப் பகுதிகளில் ஏற்புடைய விடயமல்ல என்ற கருத்தினை கொண்டிருப்பதாலேயே அதனை வெளிப்படையாக கூறியுள்ளேன்)

“எதிரிகள் எம் இருப்பைத் தகர்க்கவும் தவிடுபொடியாக்கவும் ஆதாரங்களை முன்வைக்கும் போது மண்ணின் மைந்தர்கள் நாம்தான் என்ற வாதத்தை உண்மைப்படுத்த எம்மிடம் நிறைய ஆதாரங்கள தேவை” எனும் பிஸ்தாபி, “பேச வேண்டும் எழுத வேண்டும் என்பதற்காக அல்லது ஆதம் நபி முஸ்லிம் என்பதற்காக மட்டும் எம்மை இந்த தேசத்தின் சொந்தக்காரர்களாக காட்ட முனைவதை பேரினவாதம் ஒரு போதும் ஏற்றுக் கொள்ளாது” என்கிறார். மேலும் “அவ்வாறே உண்மை வரலாறு நிரூபிக்கப்பட்டாலும் சிறுபான்மையாக உள்ள எமது அரசியல் நிலைப்பாடு எவ்வாறு மாறும் என்பது கூட விடுக்கென தீர்மானிக்க முடியாத ஒன்று. எனவே யதார்த்தங்களை கடந்து இலங்கையின் சமகால அரசியல் பொருளாதார செல்நெறிகளுக்கு அப்பாற்பட்டு சோனக தேசம் பற்றி பேசுவது குண்டுச் சட்டியில் குதிரை நட்டுவது போல் உள்ளது”. (Proof: குதிரை நட்டுவது அல்ல குதிரை ஓட்டுவது). மேலே நான் குறிப்பிட்ட மேற்கோள்கள் நண்பன் பிஸ்தாபியின் வாசிப்பிலிருந்து எடுத்திருக்கிறேன்.

பிஸ்தாபியின் இந்த மேற்கோள்களை வைத்துதான் அவரின் வாசிப்பு பிரதியின் உண்மையான ஊசலாட்டத்தின் ஆழம் பற்றிய கேள்விகள் எழுகின்றன. நான் எடுத்துக் காட்டியுள்ள முதல் மேற்கோளில் சோனக தேசம் பற்றிய ஆய்வு மிக அவதானத்துடன் பலமான வரலாற்று, சமூக, அரசியல் வகைமைகளுக்குள்ளால் முன்னெடுக்கப்பட வேண்டும் என பிஸ்தாபி கருதுவதாய் கொள்ள முடிந்தாலும் இரண்டாவது மேற்கோளானது இவரைப்பற்றிய அச்சத்தினைத் தருகின்றது. ஏனெனில் பிஸ்தாபி பேரினவாதத்தின் ஏஜென்னடாக இந்த இடத்தில் தொழிற்படுகிறார். “பேரினவாதம் ஒரு போதும் ஏற்றுக் கொள்ளாது” என்கிறார். ஒரு பேரினவாதியின் பக்கமிருந்து முஸ்லிம் சமூகத்தின் ஆய்வுப் பின்புலத்திற்கு விழுகின்ற அதிகாரத்தின் தொனியாக இது இருப்பது போல் தெரிகின்றது. பேரினவாதத்தின் போக்குகளை இவர் எவ்வாறு தன் தரப்பில் இருந்து கூற முடியும்?. மீள்பார்வை ஆசிரிய பீடம் இப்படியான பேரினவாதத்தின் முகவர்களாக மாறி முஸ்லிம் பெயர்களில் செயற்படும் இஸ்லாத்தின் மைந்தர்களைப் பற்றிய சற்று அவதானமெடுப்பது முக்கியமாகப்படுகிறது. பிஸ்தாபி சோனக தேசம் பற்றிய கதையாடல்களில் முனைப்புக் கொண்டுள்ள ஏபீஎம். இத்ரீஸ், பெருவெளியினரின் முன் குறிப்பிடும் “பேச வேண்டும் எழுத வேண்டும் என்பதற்காக..” என்ற கேவலமான அறியாமைப் பதப்பிரயோகம் பிஸ்தாபி என்ற பேரினவாதத்தின் மூளைச் சலவைக்குள் உள்ளீர்க்கப்பட்ட முஸ்லிம் அடையாளத்தினை கொண்டவரையே நோக்கி திரும்பிவிடும் அழகினை ரசிக்க முடிகிறதல்லவா?. துப்பிய எச்சில் தன் முகத்தில் விழுவது என்ற கருத்தின் செயல்வடிவம் இது.

பிஸ்தாபியின் வாசிப்புப் பிரதியின் கடைசிப் பந்தி.. எந்த வித வரலாறு பற்றிய பார்வைகளையும் அறிந்திடாத ஒரு வாசிப்பாளனின் வரலாற்றுக்கான வியாக்கியானமாய் அமைந்து விடுகிறது. பேச வேண்டும் எழுத வேண்டும் என்பதற்காக சாதாரண அறிவுக்கும், சிறுபான்மை அரசியல் போக்கின் வழிமுறைகள் பற்றிய எந்தவித நோக்குகளுமின்றி நண்பரே நீங்கள் உரையாடுவது அபத்தத்தில் சென்று முடியும் வாய்ப்புள்ளதாலேயே இவ்வாறு குறிப்பிடுகிறேன். மற்றும்படி உங்களின் பேச்சு, எழுத்து முயற்சிகள் மீது உங்களிற்கு எவ்வளவு உரிமம் இருக்கிறதோ அதே போல் அதற்கு எதிரான வன்முறையை உங்களுடன் சேர்ந்து நானும் எதிர்க்கிறேன். நான் மதிக்கும் இந்த உரிமத்திற்காக யாரினதும் எழுத்தின், பேச்சின் முன் எதிர்க்கதையாடலை நிகழ்த்துவதற்கு பின்நிற்கப் போவதுமில்லை. சிறுபான்மையாய் இருப்பதன் காரணமாய் எமது நிலைக்களனை ஏன் மறைத்தும் அது ஆதாரங்கள், உண்மையானது என்ற நிலைப்பாட்டுடனும் அடங்கிப் போக வேண்டும் என்ற கேள்வியினை எழுப்புகிறேன். சிறுபான்மையின் போராட்ட ஒழுங்குகள் என்று விடயம் தொடர்பாய் மீள்பார்வை மற்றும் இதர எழுத்தியக்கங்களின் வெளீயிடுகளினையும் நூல்களையும் வாசிப்புச் செய்ய முயன்றால் இலங்கையின் ஆக்கிரமிப்பு அரசியல் நிறுவனங்களுக்கு முன் நமது போராட்ட பக்கங்களின் வடிவமைப்பினைப் பற்றி கண்டுகொள்ளலாம் நண்பரே.

பிஸ்தாபி நீங்கள் குறிப்பிட்டுள்ள உங்கள் மல்வானையின் பழைய ஆட்சியியலை எடுத்துப் பார்க்கவில்லையா? உங்களின் காலடியின் கீழே உள்ள எழும்பு மச்சங்களில் சோனக ஆட்சியின் ஒரு நீண்ட தொடர் புதைந்து கிடக்கிறது. களனி ஆற்றின் படுக்கைகளிலும் அந்த சேற்றின் கீழும் நமது மூத்தவாப்பாமாரின், மூத்தஉம்மாமாரின் ஒரு தொகை வரலாறு அமிழ்ந்து கிடக்கிறது. பேரினவாதத்தின் முன் உங்களின் முதலெழுத்துக்களை நீங்கள் வேண்டுமானால் மறைத்து மொட்டையாய் உங்களை குறிப்பிட்டுக் கொள்ளுங்கள். ஆனால் முஸ்லிம் தேசத்தின் கதையாடல்கள் எமது மூத்தவாப்பா, மூத்தஉம்மாமாரை எமக்கு மீட்டுத்தருவதாக இருக்கிறது. மேலும் சமகால அரசியல் நெறிகளை நீங்கள் ஒரு முடிந்த முடிவாகக் கருதுவதன் விளைவாகவே அதனை ஒரு பலமான வரலாறாக கருதுதிக் கொண்டிருக்கிறீர்கள். இன்றைய உலகின் போக்கில் எதையும் முடிந்த முடிவுகளாகப் பார்க்க முடியாது. அதிலும் குறிப்பாக சிறுபான்மை மக்களின் போராட்டங்களில் இதன் தாக்கம் மிகப் பெரியது. சோனக தேசத்தின் ஆய்வு முயற்சியும் அது பற்றிய கதையாடல்களும் கூட ஒரு நாளும் முடிந்த முடிவுகளாகக் கொள்ளத்தக்கவையல்ல. குண்டுச் சட்டிக்குள் அல்ல உலகக் குண்டின் மீதே குதிரையோட்ட முடியும். அதிகாரம் என்பதெல்லாம் வெறும் மாயைகள் என நம்புகிறேன். தொடர்ந்தும் உரையாடுவோம்.

- பர்ஸான்.ஏஆர்.